P 297 1402

Investigating the manifestations of luxury in Farrokhi Sistani's poetry

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

دانشگاه پيام نور مركز تبريز

1399

خرداد 1402

132 ص

محمدي،‌احمد

غني زاده،‌ابوالفضل

هدف از نگارش اين پايان¬نامه، بررسي مسأله عيش و عشـرت در اشعار فرخـي سيستاني، شـاعر قرن پنج مي¬باشد. باتوجه به اين¬كه، قرن پنجم، قرني بود كه شاعران درباري زندگي مرفّه و شادي داشتند، و اگثر شاعران سعي مي¬كردند تا وارد دربار شوند كه بتوانند زندگي راحتي داشته باشند؛ چراكه در آن زمان شاعران با دريافت صله¬هاي كلان از شاهان مي¬توانستند تمام دوران زندگي خود را در شادي و خوش¬گذراني سپري كنند و انعكاس اين موضوع؛ يعني شادي و خوشي در اشعار اكثر شاعران آن عصر مطرح بود و از جمله¬ي آن¬ها، فرخي سيستاني است كه با ورود به دربار شاهان به¬ويژه دوران محمود غزنوي توانست تمامي دوران زندگي خود را از لحظه ورود به دربار شاهان تا پايان عمر در عيش و عشرت بگذراند. بنابراين، اين پژوهش با روش توصيفي- تحليلي در پي پاسخ به اين پرسش مي¬باشد كه فرخي تا چه ميزان در اشعارش به مسأله خوشي و عشرت¬طلبي پرداخته و در نهايت با مطالعه¬ي اشعارش به اين پاسخ دست يافتيم كه فرخي چند موضوع را اساس عشرت¬جويي مي¬دانست و در ابياتش بارها و بارها به اين موضوعات اشاره كرده، از جمله اشاره به شراب و شراب¬خواري، بودن در كنار معشوق، موسيقي، صله گرفتن، بودن با دوستان و همراهان، و همچنين جشن¬هايي همچون مهرگان، سده و به¬ويژه نوروز را كه همزمان با بهار دلنشين كه فصل خوشي و شادي است، لازمه عيش و عشرت مي¬دانست. كليدواژگان: عيش و عشرت، فرخي سيستاني، شادي و خوش¬گذراني.

75879