29

ارشد

علوم تربيتي گرايش برنامه ريزي درسي

رفسنجان

1399

1402/10/27

عالي

89ص.

سلاجقه ، آزيتا

خجسته ،سعيده

75-82ص.

questioning skills, resilience, academic satisfaction

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه بين مهارت هاي پرسشگري با رضايت تحصيلي و تاب آوري دانش آموزان متوسطه دوم شهر ايرانشهر بود. روش پژوهش حاضر توصيفي از نوع همبستگي انتخاب شد. جامعه آماري شامل كليه دانش آموزان متوسطه دوم شهر ايرانشهر به تعداد 1492 نفر (670 دختر، 823 پسر) نمونه آماري بر اساس جدول مورگان، شامل 306 نفر به روش نمونه گيري تصادفي طبقه اي(138 دختر، 168 پسر) قرار گرفت.. ابزار اندازه‌گيري پرسشنامه مهارت پرسشگري حيدري (1392) ، پرسشنامه تاب‌آوري تحصيلي ساموئلز(2004) و پرسشنامه رضايت تحصيلي هيوبنر (2001) استفاده شد. پايايي پرسشنامه ها از طريق ضريب آلفاي كرونباخ به ترتيب 80/0، 76/0 و 89/0 به دست آمد. براي تجزيه و تحليل داده ها از آمار توصيفي و استنباطي استفاده گرديد. در آمار توصيفي از شاخص هايي همچون ميانگين، جداول فراواني، نمودارها، انحراف معيار، واريانس و در آمار استنباطي در آزمون متناسب با داده ها همچون آزمون ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون با نرم افزار SPSS 20 استفاده شد. يافته ها نشان داد بين مهارت هاي پرسشگري با رضايت تحصيلي و تاب آوري همبستگي مثبت و معناداري در سطح 99 درصد وجود دارد. يافته ها نشان داد 45 درصد از تغييرات رضايت تحصيلي و42 درصد تاب آوري توسط سه بعد جستجوگري و تفكر انتقادي و توان پژوهشي تعيين شده است لذا مي توان گفت رضايت تحصيلي و تاب آوري دانش اموزان توسط ابعاد مهارت هاي پرسشگري قابل پيش بيني است.

1403/06/17

75865