P 269 1400

A study and comparison of ethical themes in the Persian poems of Shahriar and Parvin E'tesami

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

دانشگاه پيام نور مركز تبريز

1398

شهريور 1400

114 ص

محمدي، احمد

كريم زاده،‌علي

شهريار و پروين اعتصامي هر دو شاعراني اخلاق‌گرا هستند كه در تبيين مضامين اخلاقي و تعليمي در اشعارشان بامهارت عمل كرده‌اند. بررسي اشعار شهريار نشان مي‌دهد كه وي به تعليم مخاطب خود بسيار اهتمام ورزيده است. مهم‌ترين مضامين تربيتي موردتوجه شهريار عبارت‌اند از: مبارزه با هواي نفس، پرهيز از دنياپرستي، مهرورزي و ترك خصومت، شرم، شكيبايي، ادب، سخاوت، قناعت، ترك آزمندي، فروتني و نوع‌دوستي مي‌باشد. نتايج بررسي اشعار اخلاقي پروين نيز نشان مي‌دهد كه بن‌مايه شعرهاي او مسائل اخلاقي و اجتماعي است، كه از تعاليم ديني و آموزه‌هاي اجتماعي‌اش نشئت گرفته است. پروين راه رهايي انسان‌ها از بدبختي را، دانش‌اندوزي و ظلم‌ستيزي مي‌داند، و در اشعارش مردم را به نوع‌دوستي، اخلاق، تلاش، دوري از تبعيض، خودخواهي، رياكاري، حق و حقيقت‌جويي، خردگرايي، آگاهي اجتماعي و ... فرامي‌خواند، پروين به عنوان نمايندهي واقعي زن ايراني، هويت و شخصيت خود را حفظ مي‌كند و خود را مدافع حقوق يتيمان، پيرزنان، ستم ديدگان و زنان در مسائل اجتماعي و اخلاقي مي‌داند و درصدد تغيير تحول در جامعه به‌سوي تعالي و انسانيت است، كه به همين علت پروين مُصلِحِ اجتماعي لقب گرفته است. كليد واژه: اخلاق، شعر معاصر، شهريار، پروين اعتصامي

75714