پ.ر.و94

The Effect of Perceived Parental Stress During Quarantine Due to the Outbreak of Covid-19 Disease on Sleep Quality in Children with a Mediating Role of Empathy

ارشد

روانشناسي-عمومي

پيام نور شيراز

شهريورماه 1401

1401/06/27

19

94ص

تابع بردبار،فريبا

اسماعيلي،معصومه

ص92-72

هدف پژوهش حاضر بررسي تاثير استرس ادراك شده والدين در ايام قرنطينه ناشي از شيوع بيماري كوويد-19 بر كيفيت خواب كودكان با نقش واسطه اي همدلي بود. پژوهش حاضر با توجه به هدف كاربردي و با توجه به شيوه اجرا، يك مطالعه توصيفي- همبستگي بود. جامعه آماري شامل تمامي دانش آموزان 4 تا 6 ساله ناحيه 1 آموزش و پرورش شهر شيراز در مقطع پيش دبستان در سال تحصيلي 1400-1401 بود كه تعداد آنها 3356 نفر بود كه نمونه اي به تعداد 343 نفر به روش خوشه اي از ميان آنها انتخاب شد. ابزار جمع آوري اطلاعات شامل پرسشنامه هاي استرس فرزندپروري بري و جونز (1995)، اختلال خواب كودكان بروني و همكاران (1976) و بهره همدلي بارون-كوهن (2003) بود. تجزيه و تحليل داده ها بوسيله نرم افزار آماري Lisrel و آزمون تحليل مسير انجام گرفت. نتايج نشان داد كه مولفه هاي شناختي و عاطفي همدلي با استرس ادراك شده والدين در ايام قرنطينه ناشي از شيوع بيماري كوويد-19 داراي رابطه مستقيم و منفي مي باشد و از نظر آماري در سطح 01/0 معني دار است (01/0 P <). ولي بين مولفه هاي همدلي و كيفيت خواب رابطه ي مثبت و مستقيم وجود دارد. همچنين اثر مستقيم استرس ادراك شده بر كيفيت خواب منفي و از نظر آماري معني دار است. به طور كلي استرس ادراك شده از طريق واسطه گري همدلي شناختي و همدلي عاطفي بر كيفيت خواب داراي اثر غير مستقيم ومنفي مي باشد.

1403/05/01

75703