پ.ر.و86

Predicting the Job Satisfaction of Working Women Based on the Perception of Gender Inequality and Social Security

ارشد

روانشناسي-عمومي

پيام نور شيراز

دي ماه 1402

1402/10/27

19

79ص

تابع بردبار،فريبا

اسماعيلي،معصومه

ص77-64

پژوهش حاضر با هدف پيش بيني رضايت شغلي زنان شاغل بر اساس ادراك نابرابري جنسيتي و امنيت اجتماعي انجام شده است. روش پژوهش، توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه آماري شامل زنان شاغل در ادارات دولتي شهر شيراز مي باشند. كه از بين كل ادارات دولتي 6 ادراه كه بيشترين آمار زنان شاغل را داشت انتخاب و با روش نمونه گيري طبقه اي 384 نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده‌ها شامل پرسشنامه هاي رضايت شغلي فيلد و روث(1951)،پرسشنامه ادراك نابرابري جنسيتي يعقوبي و يعقوبي(1391) و پرسشنامه امنيت اجتماعي در محيط كار بني فاطمه و همكاران(1395) بود. با استفاده از همبستگي و رگرسيون همزمان در نرم افزار spss24 داده ها مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج حاصل از روش رگرسيون حاكي از آن بود كه ادراك نابرابري جنسيتي و امنيت اجتماعي در محيط كار پيش بيني كننده معني دار رضايت شغلي در زنان هستند. از بين ابعاد امنيت اجتماعي در محيط كار، بعد امنيت شغلي با مقدار بتاي 488/0 و در سطح 000/0P< و بعد امنيت مالي با مقدار بتاي 153/0 و در سطح 015/0P< ، توانستند رضايت شغلي زنان را پيش بيني نمايند. همچنين از بين ابعاد نابرابري جنسيتي، بعد نابرابري حقوقي با مقدار بتاي 399/0- در سطح 000/0P< توانست رضايت شغلي را پيش بيني نمايند. از يافته هاي پژوهش حاضر مي توان چنين نتيجه گيري كرد كه توجه ﻣﺪﯾﺮان و ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰان ﺣﻮزه كار و اﺷﺘﻐﺎل به ﻋﻮاﻣﻞ اﺛﺮگذار ﺑﺮ رضايت شغلي زنان و كمك به كاهش آنها(نابرابري جنسيتي و احساس عدم امنيت اجتماعي)، مي تواند به ارتقاي رضايت شغلي زنان شاغل كمك كنند.

1403/04/27

75562