چكيده:
پژوهش حاضر به بررسي تأثير بخشش درماني بر كيفيت زندگي و احساس خودكارآمدي كاركنان اورژانس اجتماعي شهرستان سردشت در سال 1403 پرداخته است. اين مطالعه كاربردي با استفاده از طرح نيمه آزمايشي پيشآزمون-پسآزمون با گروه كنترل انجام شده است. در اين پژوهش از كل كاركنان كه 42 نفر بودند، 36 نفر به روش نمونهگيري در دسترس انتخاب و بهطور تصادفي به دو گروه آزمايش و كنترل(هر گروه 18 نفر) تقسيم شدند. ابزارهاي پژوهش شامل پرسشنامه خودكارآمدي عمومي شوارتزر و جروسلم(1995) و آزمون كيفيت زندگي وبر(1980 ) بود. در مرحله اول، پيشآزمونها براي هر دو گروه انجام شد. سپس گروه آزمايش در 10 جلسه آموزشي بخشش درماني در طول دو ماه و نيم شركت كردند، در حالي كه گروه كنترل هيچ آموزشي دريافت نكرد. در پايان، پسآزمونها براي ارزيابي اثربخشي بخشش درماني انجام شد. تحليل دادهها به روش تحليل كواريانس چند متغيري و با استفاده از نرمافزار اسپياساس نسخه 26 نشان داد كه گروه آزمايش پس از آموزش، بهبود قابل توجهي در كيفيت زندگي و احساس خودكارآمدي نسبت به گروه كنترل داشتند(p
تاريخ نمايه سازي
1403/4/18
نام نمايه ساز
مينو عظيمي
شماره ركورد
75464
لينک به اين مدرک :
