PHD 188

دكتري

زبان و ادبيات فارسي

مركز تحصيلات تكميلي

1392

17/07/1392

عالي

علي زماني

مشاور اول فاطمه كوپا - مشاور دوم ميرنعمت الله موسوي

پژوهش پيش رو بر اساس ده نسخه موجود در ايران و هند، به تصحيح، مقابله و تحليل آثار منثور مولانا ابوالبركات لاهوري، متخلص به منير(1054-1019) اختصاص يافته است؛ نويسنده اين سطور سعي كرده است تا با تبيين گستره¬ي جغرافيايي زبان فارسي در قرن يازدهم در سرزمين هند، به طرح مباحثي به قرار زير بپردازد . نخست، با معرفي احوال، آثار و بررسي سير انديشه ادبي و تبيين جايگاه علمي- ادبي منير، در قرن يازدهم در سرزمين هند، توانايي نثر نويسي وي بررسي شد. دوم، در تحليل محتوايي آثار منثور منير، وي به عنوان منتقدي پيشگام مطرح شد، زيرا كه آراءِ نقادانه¬ي منير نه تنها سرآغازي بر ادوار نقد نويسي هنديان فارسي زبان، بر فارسي زبانانان ايراني الاصل، بلكه مجالي براي جدال سنت و مدرنيته در سرزمين هند، فراهم آورده است . سوم، گرچه اثبات ادعاي¬ منير در"پس روي پيشينيان سخن"، با رويكرد به ساخت زباني منير و در بازبيني سبك فردي منير، قابل تاييد است ؛ ليكن نگارنده¬ي سطور براي محقق ساختن ادعاي منير، پس از اثبات مشتركات منشات منير(1050)، با منشات قائم مقام فراهاني (1250) به عنوان نماينده سبك بازگشت در ايران، منير را در هند، دويست سال پيش از قائم مقام از آغازگران سبك بازگشت در سرزمين هند، معرفي نموده است.چهارم، در سبك ساختگرايي نثر منير، وي با نوآوري¬هاي خاص واژه گزيني مبتني بر واژگان فارسي و زبانشناختي در شبكه بدايع زباني، نوع خاصي از ادبيات محض را پديدآورده است كه نشانگاني از ديدگاه ادبي- زبانشناختي است و عنوان اديب زبانشناس را براي منير قابل بحث كرده است.سخن آخر اينكه سبك فردي منير، به عنوان تكمله¬اي بر ادوار سبكي قابل طرح شدن و در بُعد آموزشي در خور تامل است .كليدواژه :پژوهش و تصحيح، نسخه خطي، منير لاهوري، آثار منثور، پس رُوي پيشينيان سخن.

7546