229پ.الف

كارشناسي ارشد

ادبيات فارسي

شيراز

1401

1401/11/12

18/25

خيرانديش.مهدي

صادقي.فاطمه

128-132ص

133ص

شيراز

اين پژوهش به روش توصيفي تحليلي و با هدف بررسي هنجارگريزي و آشنايي‌زدايي در غزليات اميرهوشنگ ابتهاج آن‌جام شد. ابتهاج يكي از برجسته ترين شاعران نامي معاصراست كه هم در زمينه‌ي شعر كلاسيك و هم در زمينه¬ي شعر نو، اشعار بسيار زيبايي سروده است. ابتهاج در انواع برجسته شعري از جمله: زباني، زماني، تخيلي، محتوا و واژگاني در شعر خود به كار گرفته است. نتـايج حاصل از اين بررسي نشان مي‌دهد كه برجسته‌سازي در شعر اميرهوشنگ ابتهاج بسامد نسبتاً بالايي دارد. وي از طرق مختلف سعي مي¬كند شعر خود را برجسته و قابل تامل نمايد. بررسي انواع گوناگون هنجارگريزي و برجسته‌سازي در شعر سايه نشان مي¬دهد كه بيـشترين جلـوه¬ي برجسته‌سازي در شعر سايه، در حوزه¬ي زبـان اسـت كـه شـامل هنجـارگريزي واژگـاني، هنجارگريزي نحوي، هنجارگريزي سبكي، هنجارگريزي زماني مي¬شود. وي با انحـراف از روال معمول زبان معيار و هنجارگريزي‌هايي كه در زمينه‌ي زبان ايجاد كرده، شعر خود را برجـسته كرده است. اما بايد دانست كه اين هنجارگريزي ها هيچگاه مو‌جـب نارسـايي زبـان شـعر وي نشده است؛ بلكه همواره موجب تقويت زبان شعر و لذت بيشتر و برانگيختن تامل مخاطب در شعر وي شده است. ايشان در زمينه¬ي زمان شعر نيز برجستگي‌هاي بسياري در شعر خـود ايجاد كرده است كه از آن جمله مي‌توان وزن متناسب با محتوا، بهره‌وري از كيفيت هجاهـا، برجسته‌سازي با قافيه‌آرايي مثنويگونه، برجسته‌سازي با تكرار قافيـه، برجـسته‌سـازي بـا قافيه بديعي، برجسته‌سازي با استفاده از زمان را نـام بـرد. در حوزه¬ي هنجارگريزي معنايي كه زير مجموعه¬ي صورخيال است، نيـز برجـسته¬سازي¬هـاي فراواني در شعر ابتهاج مشاهده مي¬شود كه شامل استعاره و تشبيه‌هاي نو و بديع، حس‌آميزي و تصوير‌‌سازي‌هايي در محور عمودي شعر مي‌شود.

1403/04/15

75440