BF mah / 470

Prediction of happiness based on dark personality traits and sense of coherence in teenagers

كارشناسي ارشد

روانشناسي تربيتي

دانشگاه پيام نور مركز مهاباد

1401-1403

1403/4/12

خب

100 ص.

علي مصطفائي

ندارد

چكيده پژوهش حاضر با هدف پيش بيني شادكامي بر اساس صفات تاريك شخصيت و احساس پيوستگي در نوجوانان انجام شد. اين پژوهش از لحاظ هدف، كاربردي و از نظر روش، توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه آماري شامل كليه نوجوانان دختر مشغول به تحصيل در دوره متوسطه اول شهر سردشت بودند كه تعداد آن ها 2892 بود. به منظور انتخاب نمونه تحقيق از روش تصادفي خوشه اي چند مرحله اي استفاده شد كه طبق جدول مورگان حجم نمونه 339 نفر مي باشد. ابزار استفاده شده در اين پژوهش عبارت بودند از: پرسشنامه شادكامي آرگايل و هيلس (1989)، پرسشنامه شخصيت تاريك جانسون و وبستر(2010)، پرسشنامه احساس پيوستگي آنتونوسكي (1987). براي بررسي فرضيه هاي پژوهش از آزمون همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه با استفاده از نرم افزار SPSS26 استفاده شد. بر اساس يافته هاي پژوهش مي توان نتيجه گرفت: بين صفات تاريك شخصيت (ماكياوليسم و جامعه ستيزي و خودشيفتگي) با شادكامي رابطه منفي و معني داري در سطح 1 درصد وجود دارد و ماكياوليسم با ضريب بتاي 360/0- و جامعه ستيزي با ضريب بتاي 363/0- شادكامي دانش آموزان را‌ تبيين ‌مي كند، اما خودشيفتگي در شادكامي دانش آموزان نقش ندارد. بين احساس پيوستگي(قابل درك بودن، كنترل پذيري، معني دار بود) آن با شادكامي رابطه منفي و معني داري در سطح 1 درصد وجود دارد و قابل درك بودن با ضريب بتاي 294/0 و كنترل پذيري با ضريب بتاي 351/0 شادكامي دانش آموزان را‌ تبيين ‌مي كند، اما معني دار بودن در شادكامي دانش آموزان نقش ندارد. همچنين متغيرهاي صفات تاريك شخصيت و احساس پيوستگي همزمان توانستند 40 درصد از تغييرات شادكامي را تبيين نمايند. كلمات كليدي: احساس پيوستگي، شادكامي، صفات تاريك شخصيت

1403/4/13

مينو عظيمي

75412