LB 145 1402

Investigating the Mediating Role of Organizational Reputation in the Relationship Between Organizational Culture and Social Responsibility (Case study Tabriz Schools)

كارشناسي ارشد

مديريت آموزشي

دانشگاه پيام نور مركز تبريز

1401

پاييز 1402

96 ص

واحدي،‌مجيد

پورصابري،‌رقيه

اين پژوهش با هدف بررسي نقش ميانجي گري شهرت سازماني در رابطه بين فرهنگ سازماني و مسئوليت پذيري اجتماعي(مطالعه موردي مدارس تبريز)، انجام شده است. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي در معادلات ساختاري بوده است. جامعه آماري اين پژوهش را شامل مديران و معلمان مدارس شهر تبريز به تعداد 1500 نفر در سال تحصيلي 1401-1400 تشكيل مي دهند. حجم نمونه بر اساس جدول كرجسي و مورگان 306 نفر با روش نمونه گيري تصادفي طبقه اي منظم تعيين شد. ابزار اندازه‌گيري متغيرهاي پژوهش شامل سه پرسشنامه استاندارد، شهرت سازماني فومبران و ونريل (2003)، مسئوليت پذيري اجتماعي كارول (2008) و فرهنگ سازماني دنيسون(2000)، بود. تجزيه و تحليل اطلاعات آماري در اين تحقيق با استفاده ازآزمون هاي كولوموگروف اسميرونوف؛ ضريب همبستگي اسپيرمن در معادلات ساختاري و ضريب مسير با استفاده ازنرم افزار SPSS25 وSmart pls3 انجام شد. يافته هاي پژوهش حاكي از آن است تمامي فرضيه هاي مدل تاييد شدند كه بيشترين تاثير مستقيم مربوط به متغير شهرت سازماني در مسئوليت پذيري اجتماعي (744/0)و كمترين تاثير مستقيم مربوط به مولفه فرهنگ سازماني در مسئوليت پذيري اجتماعي(640/0) است. همچنين تاثير غيرمستقيم متغير فرهنگ سازماني در مسئوليت پذيري اجتماعي (770/0) مي باشد. كليد واژه¬ها: شهرت سازماني، فرهنگ سازماني، مسئوليت اجتماعي

75365