بدن و بازنمايي خشونت در هنر معاصر با تكيه بر آراء تئودورآدورنو (بررسي تحليلي پرفورمنس آرت)

كارشناسي ارشد

پژوهش عنر

تهران شرق

1403

تاريخ ثبت در تهران شرق يكشنبه 1403/3/20

صحافي شده ندارد

اناهيتا مقبلي

دانشگاه پيام نور مركز تهران شرق

محوريت بدن در هنر معاصر، دگرگون شدن شيوه¬هاي بازنمايي آن و تحول در معناسازي از پيكر انسان در چند دهه¬ي اخير به موضوعي فراگير و قابل توجه تبديل شده است. در ميان طيف گسترده¬ي شيوه¬هاي اجرايي در هنر معاصر، پرفورمنس آرت يا هنر اجرا به بدن به عنوان ماده‌ي اصلي اثر هنري اعتباري ويژه بخشيد و نقش پيچيده¬ي بدن در خلق و تجربه¬ي اثر هنري را در غايت خود به نمايش درآورد. در ميان مضامين مختلف بازنمايي شده ‌در اين هنر، خشونت بر بدن از پرتكرار¬ترين و چالش برانگيزترين موضوعات بوده و همواره مورد بحث و انتقاد قرار گرفته است. در اين پژوهش با تكيه بر اين موضوع كه اهميت بدن در هنر معاصر و پرفورمنس آرت از ميان انبوهي از تحولات اجتماعي، سياسي و جنبش¬هاي بزرگ فكري، فرهنگي و هنري پس از دهه 1960 شكل گرفته است، به بررسي علل و خاستگاه اين خشونت از منظر تئودو آدورنو به عنوان فيلسوفي كه نظريات زيبايي‌شناسانه¬اش در بستر نقد و توجه به مسائل اجتماعي، سياسي، فرهنگي و تاريخي شكل يافته، پرداخته شده است. هدف از انجام اين پژوهشِ كيفي كه به صورت توصيفي-تحليلي و با استناد داده ها به منابع كتابخانه¬اي صورت پذيرفته است، تحليل خشونت و بررسي بازنمايي آن بر بدن در هنرمعاصر با تكيه بر خوانش كنش¬هاي بدني هنرمندان پرفورمنس آرت و مطالعه¬ي نمونه¬هايي شاخص‌ از اجرا در اين هنر، در بستر نظريات زيبايي¬شناسي تئودور آدورنو مي‌باشد. نتايج حاصله نشان مي¬دهند كه خاستگاه بازنمايي خشونت بر بدن در هنر معاصر و به طور خاص در پرفورمنس آرت به عنوان هنري كنش¬گر و اعتراضي، بر اساس آرا تئودور آدورنو، جهت گيري در برابر تحولات اجتعماعي و حوادث سياسي در بسترِ پويايي و آگاهيِ بدن است.

75294