-
پديد آورنده
احمدي ، محمد
-
عنوان
مطالعه متابونوميكس تاثير گياه زانتيوم ارينتال بروي پروماستيگوت و آماستيگوت انگل ليشمانيا ماژور در شرايط آزمايشگاهي به كمك تكنيك روزنانس مغناطيسي هسته
-
مقطع تحصيلي
دكترا
-
رشته تحصيلي
زيست شناسي بيوشيمي
-
محل تحصيل
تهران شرق
-
سال تحصيل
1398
-
تاريخ دفاع
تاريخ ثبت در تهران شرق يكشنبه 1403/3/20
-
وضعيت پايان نامه
صحافي شده ندارد
-
استاد راهنما
محمد ارجمند
-
توصيفگر فارسي
مطالعه متابونوميكس تاثير گياه زانتيوم ارينتال بروي پروماستيگوت و آماستيگوت انگل ليشمانيا ماژور در شرايط آزمايشگاهي به كمك تكنيك روزنانس مغناطيسي هسته
-
شناسه هاي افزوده
دانشگاه پيام نور مركز تهران شرق
-
چكيده
:ليشمانيوزيس يكي از مهمترين عفونت هاي مناطق گرمسيري كمتر مورد توجه قرار گرفته است كه ميليون ها نفر در سراسر جهان را تحت تاثير قرار داده است. از 1945، شيمي درماني اولين و تنها روش موثر براي درمان ليشمانيوزيس معرفي شده است. به هر حال، درمان هاي پرهزينه و طولاني همراه با عوارض جانبي متنوع و شيوع سوش هاي انگلي مقاوم به اين درمان هاي معمول تا حد بسيار زيادي كارايي تركيبات شيمي درماني را كاهش داده است. اهداف: فعاليت ضد ليشمانيايي عصاره گياه زانتيوم ارينتال (استراسه) بروي فاز پروماستيگوت و آماستيگوت ليشمانيا ماژور به طور جداگانه مطالعه شد. ديدگاه هاي جديدي از مكانيسم عمل اين عصاره گياهي بروي انگل ليشمانيا ماژور بوسيله روش متابونوميكس فراهم شد. روش ها (فاز پروماستيگوت): پروماستيگوت ها در آزمايشگاه بيوشيمي در انستيتوپاستور ايران در سال 2017 كشت داده شدند و مرحله ايستايي بعد از يك دوره زماني 5 تا 6 روزه از شروع كشت بدست آورده شدند و با غلظت هاي مختلف عصاره گياهي تيمار شدند. اسپكتروسكوپي روزنانس مغناطيسي هسته بكار برده شد و مهمترين داده ها با استفاده از آناليز آماري چند متغيره جدا و شناسايي شدند. روش ها (فاز آماستيگوت ): ماكروفاژهاي j774 كشت داده شد ،با پروماستيگوت هاي ايستايي آلوده شدند و با غلظت هاي متفاوت از عصاره گياهي مورد مطالعه براي سه روز متوالي تيمارشدند. فعاليت ضد ليشمانيايي بوسيله روش MTT سنجش شد و متابوليت سلولي استخراج شدند. اسپكتروسكوپي رورزناس مغناطيسي هسته پروتوني بكار برده شد و مهمترين متابوليت ها با آناليز آماري چند متغيره شناسايي و جدا شدند. نتايج (فاز پروماستيگوت) : مهمترين مسيرهاي متابوليكي تحت تاثير قرار گرفته در گروه هاي آزمايشي به متابوليسم قند آميني و قند نوكلئوتيدي، متابوليسم اسيد سيناو آمين، متابوليم سوكروز و نشاسته ، متابوليسم بوتانوآت و متابوليسم گالاكتوز محدود شد نتايج (فاز آماستيگوت) : عصاره زانتيوم ارينتال (0.15 ميكروگرم بر ميلي ليتر) بهترين فعاليت در مقابل آماستيگوت هاي ليشمانيا ماژور با نرخ آلودگي 51٪ و شاخص تكثير 57٪ نشان داد. كارايي عصاره گياهي زانتيوم ارينتال با آمفوتريسين بي به عنوان كنترل مثبت قابل مقايسه بود. براساس شاخص P بدست آماده از آناليز آماري، بيوسنتز كوآنزيم A و پنتونوآت، متابوليسم پنتوز و گلوكورونات، بيوسنتز والين/لوسين / ايزولوسين، متابوليسم گالاكتوز و متابولسيم قند آميني و قند نوكلئوتيدي مهمترين مسيرهاي متابوليسمي تحت تاثير قرار گرفته بوسيله عصاره گياهي در مرحله آماستيگوت ليشمانيا ماژور بودند. نتيجه گيري: اين مطالعه نشان داد كه عصاره زانتيوم ارينتال مي تواند براي كشف و توليد داروهاي ضدليشمانيايي جديد استفاده شود. علاوه بر اين مسيرهاي متابوليسمي تحت تاثير قرا گرفته در اين مطالعه ميتوانند كانديداي مناسبي براي اهداف دارويي در مقابل ليشمانيوزيس باشند.
-
شماره ركورد
75290
-
لينک به اين مدرک :