روا/184

The effectiveness of cooperation learning on mental vitality and academic self-regulation of students

كارشناسي ارشد

روانشناسي اسلامي مثبت گرا

گناباد

1402

1402/10/26

دفاع شده

150ص.پرسشنامه،جدول

شخمگر،زهرا

استاد راهنما

ص141-146

شخمگر،زهرا استاد راهنما

هدف پژوهش حاضر اثربخشي يادگيري مشاركتي بر نشاط ذهني و خودتنظيمي تحصيلي دانش‌آموزان مقطع متوسطه بوده است. يكي از ويژگي‌هاي عمده‌اي كه نظام آموزش نوين را از نظام آموزش سنتي متمايز مي‌كند، ايجاد مهارت خودآموزي در دانش‌آموزان و در نتيجه‌ي كاهش وابستگي آنان به معلم است. روش تدريس يادگيري مشاركتي در فعل به تفكر واگرا و حل مسأله كمك وباعث افزايش اعتماد به نفس فراگيران و همچنين سبب مي‌شود تا فراگيران به يك خودباوري مثبتي بهرمند شوند.روش تحقيق، نيمه‌تجربي با طرح پيش‌آزمون و پس‌آزمون با دو گروه آزمايش و كنترل بود.جامعه آماري پژوهش، كليه دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهرستان گناباد در سال 1402 بود.نمونه آماري ،2 كلاس 15 نفره (مجموعاً 30 نفر) دانش آموزان مقطع متوسطه اول انتخاب شد.نمونه به روش تصادفي خوشه اي چند مرحله اي انتخاب و به طور تصادفي به گروه‌هاي آزمايشي و‌ كنترل تقسيم شده‌اند. ابزارهاي مورد استفاده در ‌اين پژوهش، مقياس نشاط ذهني موقعيتي ريان و فردريك (1997) و پرسشنامه خودتنظيمي تحصيلي بوفارد و همكاران (1995) بود. براي تجزيه و تحليل از روش‌هاي آماري توصيفي و آمار استنباطي (كواريانس) استفاده شد. در نهايت به اين نتيجه رسيديم كه، يادگيري مشاركتي بر نشاط ذهني و خودتنظيمي تحصيلي دانش‌آموزان مقطع متوسطه تأثير مثبت و معناداري دارد.

يادگيري مشاركتي، نشاط ذهني، خودتنظيمي تحصيلي

1402/02/31

محمد قوامي يونسي

75246