PJ mah / 456

A comparative study of imagination in the poems of Abdurrahman Saleh al-Ashmawi and Qaiser Aminpour

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات عربي

دانشگاه پيام نور مركز مهاباد

1399-1402

1402/10/25

خوب

110 ص.

آزاد مونسي

فهيمه يگانه ديزج ور

چكيده: تصوير و تصويرپردازي يكي از اصطلاحات پركاربرد نقد ادبي و از عناصر اصلي براي زيباسازي و تأثيرگذاري شعر يا يك اثر ادبي به حساب مي‌آيد كه از ديرباز مورد توجه جامعه ادبي بوده است و هرگز نمي‌توان از نقش آن در به وجود آوردن يك اثر ادبي مؤثر و موفّق و ميزان تأثير آن بر مخاطب غافل ماند. همچنين ساختار ظاهري و لغوي شعر، ارتباط نزديك و تنگاتنگي با احساسات و انفعالات دروني شاعر دارد و هرچه قدر اين عواطف و احساسات دروني شاعر، قوي، غني و پرورش يافته باشند و بتوانند درك قوي و زيبايي از جهان هستي و طبيعت پيرامون خود داشته باشند، اشعار او نيز از تصاوير هنري منحصر به فرد و بي‌نظيري برخوردار خواهند بود لذا نمي‌توان شعري را كه خالي از تصوير و تصويرپردازي باشد متصور شويم. اين پاياننامه با روش توصيفي و تحليلي قصد دارد، به بررسي تطبيقي تصويرپردازي در اشعار دو شاعر هم‌عصر، مسلمان، حماسه جو و انقلابي به نام عبدالرحمن صالح العشماوي از عربستان و قيصر امين پور از ايران پرداخته و اينكه قرار گرفتن دو شاعر در محيط‌هاي متفاوت از لحاظ مكاني، فرهنگي و اجتماعي چه تفاوت‌ها و چه شباهت‌هايي در تصويرپردازي اشعار آن‌ها را باعث شده است. با مطالعه و بررسي اشعار اين دو شاعر مي‌توان به اين نتيجه دست يافت كه اشعار آن‌ها از نظر مقام ادبي، در جايگاه بالايي قرار گرفته و سرشار از تصاوير زنده ادبي هستند. آنان با استفاده از صور خيال و تصاوير تشبيهي، استعاري، مجازي و صنعت تشخيص و تجسيد و با مشاركت دادن حواس مخاطب زمينه انتقال عواطف و احساسات خود را فراهم آورده‌اند. بي‌شك عناصر طبيعي زيرساخت، تصاوير هنري اين دو شاعر به حساب مي‌آيند و طبيعت يكي از منابعي است كه به دو شاعر انگيزه خوبي درشكل دادن تصاوير داده است. منبعي كه از آن براي بيان اضطراب و اندوهي كه در وجودشان ريشه دوانيده و براي خوش‌بيني و اميدي كه در روح آن‌ها موج مي‌زند استفاده شده است. استفاده از اين منبع زنده، جاندار، صداها و رنگ‌ها در تصاوير واقعي و مجازي از مهم‌ترين روش و ابزارهايي است كه اين دو شاعر در به وجود آوردن تصاوير متحرك و جذاب از آن بهره برده‌اند. تصويرپردازي‌هاي هردو شاعر در مراحل مختلف شعري و در مورد مفاهيم، عناصر و پديده‌هاي طبيعي تا اندازه زيادي به هم نزديك و گاهي متفاوت است؛ از دلايل اين همساني، قرار گرفتن هردو شاعر در يك برهه زماني، انقلابي بودن و داشتن آرمان‌هاي مشترك و روستا به عنوان زادگاه اصلي هردو شاعر را مي‌توان نام برد و ازجمله دلايل تفاوت تصاوير هنري آن‌ها را مي‌توان نحوه به كارگيري فن‌ها و صناعات بلاغي، پيروي از سبك شعري متفاوت و زندگي در شرايط و محيط‌هاي مختلف بر شمرد. واژگان كليدي: بررسي تطبيقي، تصويرپردازي، عبدالرحمن صالح العشماوي، قيصر امين پور

1403/2/18

مينو عظيمي

75074