ﺍﺭﺗﻘﺎ ﮐﻴﻔﯽ آﺑﮑﻨﺎﺭﻩ ﻫﺎﯼ ﻣﺤﺪﻭدﻩ ﺷﻬﺮﯼ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺳﺮزﻧﺪﮔﯽ ﻭ ﺗﺎﻣﻴﻦ ﻗﺎﺑﻠﻴﺖ ﻫﺎﯼ ﺍﻭﻗﺎﺕ ﻓﺮﺍﻏﺖ (ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻣﻮﺭدﯼ : آﺑﮑﻨﺎﺭﻩ ﺧﻴﺎﺑﺎﻥ ﭘﺎﺳﺪﺍﺭﺍﻥ ﺷﻬﺮ زﺍﻫﺪﺍﻥ ﺣﺪ ﻓﺎﺻﻞ ﺧﻴﺎﺑﺎﻥ ﻣﻄﻬﺮﯼ ﺗﺎ ﺍﻣﺎﻡ ﺧﻤﻴﻨﯽ )

كارشناسي ارشد

طراحي شهري

تهران شرق

1398

تاريخ ثبت در تهران شرق دوشنبه 1403/2/17

صحافي شده ندارد

جهانبخش

دانشگاه پيام نور مركز تهران شرق

فضاهاي شهري بخشي از فضاهاي باز و عمومي شهرها هستند كه به نوعي تبلور ماهيت زندگي جمعي مي باشد، يعني جايي كه شهروندان در آن حضور دارند. فضاها متشكل از غناصر متنوعي هستند كه از ميان آنها عناصر طبيعي به برداشت انسان از محيط، رابطه شان با يكديگر و پيوندشان با فضا كمك مي كند. لبه آب و مسيلها به عنوان جزيي از فضاي شهري پيش از ديگر عناصر طبيعي آدمي را تحت تاثير قرار مي دهد و با روح آن پيوند نزديكي دارد. اما امروزه مسيل ها مكاني براي تخليه زباله و نخاله و فاضلابهاي خانگي و شهري شده و به عنوان يك فضاي شهري به كلي فراموش شده است. هدف اصلي اين پژوهش تعمق نظري و تجربي درباره چگونگي ارتقا كيفي آبكناره هاي شهري و ايجاد سرزندگي و همچنين افزايش قابليت هاي اوقات فراغت فضا مي باشد. پژوهش حاضر از نظر ماهيت عملي_كاربردي و از لحاظ روش تحقيق توصيفي_ تحليلي و پيمايشي مي باشد. در گرداوري داده ها از شيوه كتابخانه اي و ميداني استفاده شده است. در گام اول ادبيات تحقيق مطالعه و براساس اين مطالعات 5 حوزه و 24 شاخص مشخص گرديد. در گام بعدي با استفاده از نظريات كارشناسان و با استفاده از فرايند سلسله مراتبي و نرم افزار Export choice اولويت بندي حوزه ها صورت گرفت. حجم نمونه با استفاده از فرمول كوكران 380 نفر تعيين شد كه براي جلوگيري از خطاي تكميل پرسشنامه و جايگزيني پرسشنامه هاي معيوب در مجموع 400 پرسشنامه تكميل گرديد. تجزيه و تحليل اطلاعات حاصل از پرسشنامه با استفاده از ابزار آماري Spss و آزمون آماري T تك نمونه اي صورت گرفت. براي كامل تر و دقيق تر شدن مطالعات در نهايت از روش SWOT استفاده شد. نتايج پرسشنامه ( طيف ليكرت ) نيز نشان ميدهد كه مسيل رزمجو مقدم در حال حاضر شرايط مطلوبي ندارد و كالبدي مناسب براي فعاليت هاي مخرب ايجاد نموده است.

75055