BF mah / 449

The effectiveness of cognitive computer training program on academic resilience and academic engagement among sixth grade female students in Sardasht

كارشناسي ارشد

روانشناسي عمومي

دانشگاه پيام نور رمزك مهاباد

1397-1401

1401/11/13

خوب

104 ص.

علي مصطفائي

ندارد

چكيده هدف پژوهش حاضر اثربخشي برنامه‌ي تمرين رايانه‌اي شناختي بر تاب‌آوري تحصيلي و درگيري تحصيلي، در بين دانش‌آموزان دختر پايه ششم شهر سردشت بود. اين پژوهش بر اساس طرح نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون- پس آزمون و از گروه كنترل (دانش‌آموزاني كه تحت آموزش برنامه رايانه‌اي قرار نگرفتند)، استفاده شد و جامعه آماري پژوهش شامل دانش آموزان پايه ششم شهرستان سردشت در سال تحصيلي 1400-1401 بودند كه در بين آن‌ها افرادي را كه دچار اختلال يادگيري بودند انتخاب شد و به اين ترتيب 30 نفر از دانش‌آموزاني كه دچار مشكل يادگيري در درس‌هاي خود بودند به صورت تصادفي در دو گروه 15 نفري آزمون و شاهد قرار گرفتند و حجم نمونه تعيين شد. همچنين براي تعيين حجم نمونه از جامعه آماري از روش نمونه‌گيري در دسترس براي انتخاب گروه‌هاي نمونه استفاده شد. گروه آزمايشي در طي 15 جلسه برنامه‌ي مداخله‌اي تمرين رايانه‌اي حافظه فعال همراه با آموزش يادگيري را دريافت مي‌كردند، گروه گواه در ليست انتظار باقي مانند تا در زمان مشخص، آن‌ها نيز مداخله را دريافت كنند. ابزارهاي اين پژوهش شامل: نسخه نوين هوش‌آزماي تهران-استنفورد-بينه، آزمون يادگيري، مجموعه آزمون حافظه فعال كودكان، آزمون توجه و تمركزd2 بود. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماري SPSS نسخه 25 انجام شد و براي توصيف ويژگي‌هاي آماري، ميانگين امتياز و توزيع (ميانگين، انحراف معيار) محاسبه شد و براي آزمون فرضيه تحقيق از آزمون‌هاي Ancova و Mancova استفاده مي‌شود. نتايج به دست آمده از پژوهش حاضر نشان داد كه ميانگين درگيري تحصيلي دانش‌آموزان، در پيش آزمون 33/121 در پس آزمون 20/163 ، ميانگين درگيري شناختي دانش‌آموزان در پيش آزمون 13/61 و در پس آزمون 07/71 ، ميانگين درگيري انگيزشي دانش‌آموزان در پيش آزمون 73/31 و در پس آزمون 93/42 و ميانگين درگيري رفتاري دانش‌آموزان در پيش آزمون 73/28 و در پس آزمون 27/39 بود، همچنين ميانگين تاب‌آوري تحصيلي دانش‌آموزان در پيش آزمون 80/91 و در پس آزمون 93/123، ميانگين مهارت‌هاي ارتباطي آينده‌گيري دانش‌آموزان در پيش آزمون 87/38 و در پس آزمون 53/51، ميانگين جهت‌گيري آينده دانش‌آموزان در پيش آزمون 13/31 و در پس آزمون 43، ميانگين مسئله محور/ مثبت نگر دانش‌آموزان در پيش آزمون 80/21 و در پس آزمون 40/29 بود و در گروه كنترل، ميانگين اين شاخص‌ها نسبت به دانش‌آموزاني كه تحت تمرين رايانه‌اي شناختي بودند كمتر بود بنابراين با توجه به يافته‌هاي اين پژوهش مشاهده مي‌شود كه ميزان تاب‌آوري و درگيري تحصيلي در بين دانش‌آموزان دختر پايه ششم كه دچار اختلال يادگيري بودند در شهرستان سردشت تحت تاثير برنامه تمريني رايانه‌شناختي افزايش يافته و معني‌دار (P<0.05) بود و ميزان پيشرفت تحصيلي آن‌‌ها نيز بهبود پيدا كرد. كلمات كليدي: برنامه‌ي تمرين رايانه‌اي شناختي، تاب‌آوري تحصيلي، درگيري تحصيلي

1402/12/22

مينو عظيمي

74793