چكيده
چكيده:
بديع يكي از شاخههاي اصلي علم بلاغت به شمار ميآيد كه از ديدگاه زيباشناسي كلام را بحث ميكند. و علمي است كه بوسيلۀ آن زيباييهاي سخن آشكار ميشود و ابزاري قدرتمندي است در دست شاعر كه بوسيلهي كلام عادي به كلام ادبي تبديل ميشود. و از جمله پايههاي اصلي و اساسي شعر بكارگيري آرايههاي بديع لفظي و معنوي در اشعار اين شاعر به شمار ميآيد.
عطار از جمله شاعراني است كه با زباني فصيح و شيوا براي بازگو كردن افكار و انديشههاي خود دست به دامان آرايههاي بديع كه شامل بديع لفظي و بديع معنوي است متوسل ميشود تا از اين طريق زبان شعري خود را ممتاز و برجسته سازد. در اين پژوهش كه برشيوۀ توصيفي – تحليلي انجام شده است. مصيبتنامه عطار از ديدگاه بديع لفظي و معنوي بكار رفته در آن با دقت مورد بررسي گرديده است.
