مطالعه آرايه‌هاي تزييني و سبك معماري مسجد جامع بروجرد

كارشناسي ارشد

پژوهش هنر

تهران شرق

1401

تاريخ ثبت در تهران شرق دوشنبه 1402/11/16

صحافي شده ندارد

مقبلي

دانشگاه پيام نور مركز تهران شرق

مسجد جامع بروجرد قديمي‌ترين مسجد غرب ايران در شرق شهر بروجرد بين سال‌هاي 150 تا 226 هجري قمري بنا شده است. با توجه به اهميت اين مسجد، از جهات گوناگون مذهبي، اجتماعي و تاريخي به‌ويژه از جنبه‌هاي معماري و هنرهاي وابسته به آن و نيز اينكه بناي اين مسجد براثر حوادث انساني و طبيعي تغيير و تحولات بسياري داشته كه اين خود بيانگر اين موضوع است كه اين مسجد تغييرات گسترده‌ي ازلحاظ معماري و تزيينات وابسته به آن در طول حيات خود تجربه كرده است. در اين پژوهش تلاش شده است به بررسي روشمند آرايه‌هاي تزييني مسجد جامع بروجرد و سبك معماري وابسته به آن از قرن دوم و سوم هجري تا پايان دوره قاجاريه پرداخته شود. اطلاعات پژوهش به‌صورت كتابخانه‌اي و بررسي ميداني جمع‌آوري‌شده و روش تحقيق مبتني بر شيوه توصيفي تحليلي بوده است. يافته‌هاي باستان‌شناسي و شواهد معماري نشانگر قدمت، تغييرات مختلف تزييني و ساختاري در طي تاريخ طولاني حيات آن است و نتايج مختصر اين پژوهش بيانگر وجود انواع تزيينات هرچند به‌صورت مختصر در اين بناست كه اكثراً به‌صورت كتيبه و داراي نقوش هندسي و گياهي مي‌باشند كه هركدام در دوره تاريخي خاصي به بناي مسجد افزوده‌شده‌اند. ساختار اين بنا نيز در طول حيات خود دچار تغييرات بسياري شده است؛ به‌گونه‌اي كه از مسجدي شبستاني و ستوان دار در دوره عباسي به مسجدي تك ايواني با شبستان‌هايي در طرفين در عهد تيموري رسيده و پس‌ازآن تاكنون بر اين ساختار باقي‌مانده و در ادوار بعد تنها بخش‌هايي به آن افزوده و يا تعمير گشته است.

74555