PHD 121

زبان و ادبيات فارسي , زبان و ادبيات فارسي

تهران , دانشگاه پيام نور , علوم انساني )مركزتحصيلات تكميلي (

1392

3111

همراه با لوح فشرده . , كتابنامه .

سرمدي،مجيد

كوپا،فاطمه ,پشت دار،علي محمد

شبه قارة هندوستان در عهد سلطنت خاندان تيموري، مهد پرورش شاعران فارسي بوده است. گروهي از شاعران، در همان روزگار از ايران به آن ديار رفته و همان جا مانده و درگذشته اند. شهرت برخي فراگير است امّا جمعي نيز هستند كه كمتر شناخته شده اند. طغراي مشهدي يكي از اين شاعران است كه تقريباً گمنام مانده است. او از شعراي توانا در قرن يازدهم هجري است كه در عهد جهانگير به هند رفته و در روزگار سلطنت شاهْ جهان، در ملازمت شاهزاده مراد بخش بوده است. اواخر عمر را در كشمير گذرانده و در همان جا فوت كرده و به خاك سپرده شده است.طغرا شاعري مضمون آفرين است ولي با اين همه بلندپروازي، به آوازه اي كه سزاوار بوده ، نرسيده است. هدف نگارنده ، تحقيق و تصحيح ديوان طغراي مشهدي بوده و به اين منظور، دو نسخة موجود از ديوان طغرا را با هم در امر تصحيح پيش چشم گذاشته و همراه با آن، پژوهش در زندگي و شعر وي را مد نظر داشته است. بررسي شعرِ طغراي مشهدي از جنبه هاي گوناگون، ما را به نتايج زير رهنمون مي گردد:اين شاعر در سبك هندي شعر مي گفته و حجم زياد اشعارش نشان مي دهد كه او شاعري پركار بوده است. خلاقيت فوق العادة او در ساخت لغات و تركيباتِ نو بسيار چشم گير است به طوري كه كلمات زيادي از او در فرهنگ هاي لغت با ذكر ابيات وي به صورت شاهد مثال آمده است.كثرت اصطلاحات گوناگون نيز فهم شعرش را با دشواري همراه مي سازد.همچنين او در استعمال لغات هندي تعمّد داشته است. آشنايي با فرهنگ و تاريخ و محيط شبه قارة هندوستان، در شناخت شعرش ضرورتي تام دارد.مطالعة ديوان اين شاعر به منظور شناخت شعر سبك هندي، و نيز موقعيت شعر فارسي در عهد تيموريان هند بسيار ارزشمند است.كليدواژه ها: نسخة خطي، طغراي مشهدي، سبك هندي، ديوان

كتابخانه مركزتحصيلات تكميلي

7453