BF 246 1399

The Relationship between Social Intelligence and Moral Intelligence with Psychological Well-Being of Students of Payame Noor University of Tabriz

كارشناسي ارشد

روانشناسي گرايش: عمومي

دانشگاه پيام نور مركز تبريز

تيرماه 1399

123 ص

رضايي، اكبر

محمدزاده،‌علي

تحقيق حاضر با هدف بررسي رابطه بين هوش اجتماعي و اخلاقي با بهزيستي روانشناختي دانشجويان دانشگاه پيام نور تبريز انجام پذيرفت. جامعه آماري پژوهش را تمام دانشجويان دانشگاه پيام نور تبريز در سال تحصيلي 99-1398 تشكيل داد كه از ميان آنها بر اساس جدول مورگان 256 نفر به روش نمونه‌گيري خوشهاي چندمرحلهاي انتخاب شد. ابزار گردآوري دادهها پرسشنامه‌هاي هوش اجتماعي سيلورا و همكاران (2001)، هوش اخلاقي لنيك و كيل (2010)، بهزيستي روانشناختي ريف (1989) بود. روايي صوري به صورت تاييد خبرگان و پايايي دروني پرسشنامهها از طريق ضريب آلفاي كرونباخ به ترتيب 82/0، 88/0، 91/0 محاسبه شد. توصيف آماري متغيرهاي پژوهش به كمك شاخص ميانگين و انحراف معيار انجام شد و به منظور تحليل فرضيههاي پژوهش از ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چندگانه به شيوه همزمان استفاده شد. نتايج تحليل همبستگي نشان داد كه بين هوش اخلاقي و مولفههاي آن با بهزيستي رواننشاختي رابطه مثبت معنيداري دارد. همچنين ميان هوش اجتماعي و مولفههاي آن و بهزيستي روانشناختي رابطه مثبت معنيدار مشاهده گرديد. نتايج تحليل رگرسيون نشان داد كه مولفههاي هوش اجتماعي و هوش اخلاقي به اندازه 5/50 درصد در پيش بيني بهزيستي روانشناختي دانشجويان نقش دارند. كلمات كليدي: بهزيستي روانشناختي، هوش اخلاقي، هوش اجتماعي

74522