-
شماره راهنما
BF mah / 421
-
پديد آورنده
الهي، عبداله
-
عنوان
نقش احساس تعلق به مدرسه، شيوه هاي والدگري و نيازهاي بنيادي رواني در پيش بيني درگيري تحصيلي دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر پيرانشهر
-
عنوان به انگليسي
The role of sense of belonging to the school, Parenting patterns and basic psychological needs in predicting the academic engagement of the second secondary school boys in Piranshahr city
-
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
-
رشته تحصيلي
روانشناسي تربيتي
-
محل تحصيل
دانشگاه پيام نور مركز مهاباد
-
سال تحصيل
1400-1402
-
تاريخ دفاع
1402/10/24
-
وضعيت پايان نامه
خوب
-
مشخصات ظاهري
131 ص.
-
استاد راهنما
سيامند مولودي
-
استاد مشاور
ندارد
-
چكيده
چكيده
هدف اين پژوهش نقش احساس تعلق به مدرسه، شيوه هاي والدگري و نيازهاي بنيادي رواني در پيش بيني درگيري تحصيلي دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر پيرانشهر بود. پژوهش حاضر از لحاظ هدف كاربردي و بر اساس ماهيت و روش، توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر پيرانشهر در نيمه اول سال تحصيلي 1403-1402، بود. حجم دانش¬آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر پيرانشهر پس از مراجعه به آموزش و پرورش برابر 2200 نفر گزارش شد، نمونه آماري نيز با استفاده از فرمول كوكران 327 نفر بدست آمد. همچنين روش نمونه-گيري از نوع نمونه¬گيري خوشه¬اي انجام شد. ابزار گردآوري اطلاعات در اين پژوهش پرسشنامه درگيري تحصيلي فريدريكس و همكاران (2004)، پرسشنامه احساس تعلق به مدرسه توسط بري، بتي و وات (2004)، پرسشنامه شيوه هاي فرزند پروري بامريند (1991) و پرسشنامه نيازهاي بنيادي روان شناختي دسي و ريان (2000) بودند. جهت آزمون رابطه بين متغيرهاي پژوهش از آزمون ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چند متغيره استفاده شد. نتايج آزمون ضريب همبستگي پيرسون نشان داد كه بين احساس تعلق به مدرسه با درگيري تحصيلي در دانش آموزان رابطه مثبت و معناداري وجود داشت و ضريب همبستگي آن برابر 574/0 بود. بين سبك والدگري سهلگير و سبك مستبد با درگيري تحصيلي در دانش آموزان رابطه معكوس و معناداري وجود داشت و ضريب همبستگي آنها بترتيب برابر 477/0- و 485/0-بود. بين سبك والدگري قاطع با درگيري تحصيلي در دانش آموزان رابطه مثبت و معناداري وجود داشت و ضريب همبستگي آن برابر 607/0 بود. بين نيازهاي هاي بنيادي رواني با درگيري تحصيلي در دانش آموزان رابطه مثبت و معناداري وجود داشت و ضريب همبستگي آن برابر 393/0 بود. نتايج تحليل رگرسيون نشان داد كه احساس تعلق به مدرسه، سبك سهلگير، سبك مستبد، سبك قاطع و نيازهاي بنيادي رواني بترتيب با ضريب بتاي 332/0، 170/0- ، 277/0-، 508/0 و 175/0 در پيش بيني درگيري تحصيلي دانش¬آموزان نقش داشتند.
واژگان كليدي: درگيري تحصيلي، احساس تعلق به مدرسه، شيوه هاي والدگري، نيازهاي بنيادي رواني
-
تاريخ نمايه سازي
1402/11/10
-
نام نمايه ساز
مينو عظيمي
-
شماره ركورد
74489
-
لينک به اين مدرک :