BF‌‌ 234 1401

Predicting academic self-regulation based on the relationship between father and son with the moderating role of competence perception in students

كارشناسي ارشد

روانشناسي عمومي

پيام نور مركز تبريز

1398

1401

121 ص

يوسف پور ، ناهيد

جوانمرد ، غلامحسين

تحقيق حاضر با هدف پيش بيني خودتنظيمي تحصيلي بر اساس رابطه پدر فرزندي با نقش تعديل كننده ادراك شايستگي در دانشجويان انجام گرفت. روش پژوهش حاضر از نوع همبستگي- تحليلي بود. جامعه مورد نطر تمامي دانشجويان دانشگاه پيام نور تهران جنوب تشكيل دادند كه نمونه 306 نفر با استفاده از جدول مورگان و با روش نمونه گيري در دسترس جهت پژوهش انتخاب شدند. آزمودني ها پرسشنامه هاي مقياس ادراك شايستگي هارتر (1982)؛ پرسشنامه خودتنظيمي تحصيلي كانل و ريان (1987) پرسشنامه رابطه والد- كودك پيانتا توسط پدر ايشان با هماهنگي قبلي را تكميل كردند. داده هاي جمع آوري شده با استفاده از معادلات ساختاري توسط نرم افزار Amos مورد تحليل قرار گرفتند. نتايج نشان دادند رابطه پدر فرزندي بر خودتنظيمي تحصيلي دانشجويان تأثير مثبت معني‌داري داشت؛ همچنين ادراك شايستگي بر خودتنظيمي تحصيلي دانشجويان تأثير مثبت معني‌داري داشت و نهايتا حاصلضرب (رابطه پدر فرزندي * ادراك شايستگي) بر خودتنظيمي تحصيلي دانشجويان تأثير مثبت معني‌داري داشت. مدل برازش نيز بيانگر اثر تعديلگر معني‌دار ادراك شايستگي، در رابطه بين پدر فرزندي و خودتنظيمي تحصيلي دانشجويان بود و ادراك شايستگي بيشترين تاثير را در خودتنظيمي تحصيلي دانشجويان داشت.

74453