25132پ

The effects of 8 weeks of aerobic exercises on pain, muscle endurance, balance and physical activity in 30-40 year old women After the infection of covid-19 in shahreza city

كارشناسي ارشد

آسيب شناسي ورزشي و حركات اصلاحي

دانشگاه پيام نور مركز تهران جنوب

1397-1398

1402/04/13

عالي

148ص

مومني، سميه

121-129ص

Covid-19, pain, physical activity, muscular endurance, balance, aerobic exercises

تهران جنوب

مقدمه : در اواخر 2019، يك بيماري ويروسي جديد با نام كوويد19، ناشي از كروناويروس از چين آغاز و خيلي زود به يك پاندمي تبديل شد.كوويد19 عامل تهديدكننده سلامت انسان‌ها و مسبب خسارات جاني و مالي جوامع بشري است.بر اساس پژوهش هايي كه در گذشته انجام شده،اين ويروس سبب تأثير بر استقامت عضلاني ،تعادل، فعاليت بدني و درد مي شود،بنابراين هدف اصلي اين پژوهش، بررسي تأثير 8 هفته تمرينات هوازي با شدت متوسط بر درد،استقامت عضلاني،تعادل و فعاليت بدني در زنان 30 تا40 ساله شهر شهرضا پس ازابتلا به ويروس كوويد19 بود. روش بررسي: در اين پژوهش نيمه تجربي 30 زن مبتلا به كوويد19 كه در زمان انجام پژوهش حداقل 8 هفته از بيماري آن ها گذشته بود، به صورت تصادفي به دو گروه 15 نفري تجربي و كنترل تقسيم شدند و همچنين 15 زن سالم انتخاب شدند. گروه تجربي به مدت 8 هفته و در هفته 3 جلسه به انجام تمرينات هوازي متوسط پرداختند.جهت ارزيابي درد و فعاليت بدني به ترتيب از پرسشنامه هاي كيوبك و پرسشنامه ي بين المللي فعاليت بدني ، براي ارزيابي تعادل از آزمون هاي لك لك و راه رفتن تاندوم و براي ارزيابي استقامت عضلاني آزمون هاي دراز و نشست و تست سورنسن در دو مرحله پيش آزمون و پس آزمون استفاده شد. پس از گردآوري داده¬ها،تجزيه و تحليل¬ آماري از طريق آزمون آناليز كواريانس و با استفاده از نرم¬افزار SPSS ورژن 26در سطح معناداري 05/0 انجام شده است. يافته¬ها:نتايجحاصلازبررسيتوزيعنرمالدادههابا استفادهاز آزمون آماره نرماليتيچولگيوكشيدگي داده هادرSPSSنشاندادكهدادههايگردآوريشدهدراينتحقيق،دارايتوزيعنرمالودارايسطحمعناداريبيشتراز 05/0 بودند؛بهعبارتيباتوجهبهاينآزمونفرضنرمالبودنداده‌هابراياينمتغيرهاتاييدشدند. تحليل آماري داده¬ها نشان دادكه در مقايسه ميانگين نمرات دراز و نشست در 3 گروه تجربي، كنترل و سالم و بعد از انجام مداخله، اختلاف معناداري مشاهده شد و در گروه تجربي از 733/24 به 214/ 29رسيده است(001/0=P) ، در گروه تجربي ميانگين نمرات آزمون سورنسن بعد از انجام مداخله در 3 گروه تجربي، كنترل و سالم اختلاف معناداري دارد و در گروه تجربي از621/29 به 246/37 رسيده است و كاهش معناداري در پس آزمون مشاهده شد( 003/0 = P). ميانگين نمرات فعاليت بدني در 3 گروه تجربي ، كنترل و سالم سالم اختلاف معناداري ديده شد و در گروه تجربي از66/3723 به 00/5380 رسيد( 001/0 >P).نتايج حاصل از آزمون t جفتي نشان داد كه ميانگين نمرات تعادل پويا در راه رفتن تاندوم در گروه تجربي ، بعد از انجام مداخله، افزايش معناداري داشته است (05/0 >P) و از 95/35 قبل از انجام مداخله به 451/54 بعد از انجام مداخله افزايش يافته است و ميانگين نمرات تعادل ايستا لك لك در گروه تجربي ، بعد از انجام مداخله، افزايش معناداري داشته است (05/0 >P) و از 477/39 قبل از انجام مداخله به 149/48 بعد از انجام مداخله افزايش يافته است كه تفاوت آماري معناداري در پس آزمون وجود داشته است(002/0 = P). ميانگين نمرات درد در گروه تجربي، بعد از انجام مداخله، كاهش معناداري داشته است(031/0 = P) و از 667/22 قبل از انجام مداخله به 714/17 بعد از انجام مداخله كاهش يافته است. نتيجه¬گيري: يافته¬هاي پژوهش حاضر نشان داد كه انجام 8 هفتهتمرينات هوازي با شدت متوسط درد، استقامت عضلاني، تعادل و فعاليت بدني در زنان 30 تا40 ساله پس ازابتلا به ويروس كوويد-19 را بهبود بخشيده است. بنابراين انجام اين نوع برنامه تمريني براي زنان بعد از ابتلا به كوويد19 پيشنهاد مي¬شود.

1402/08/29

74037