69

ارشد

علو مَ تزبيتي گزايص بز اًه ريشي درسي ع

پيام نور رفسنجان

1402

1402/06/28

عالي

81ص.

سلاجقه ،آزيتا

70تا76

coherent self-knowledge, academic optimism, questioning skills.

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه بين خودشناسي انسجامي با خوش بيني تحصيلي و مهارت پرسشگري دانش آموزان متوسطه دوم شهر بيرجند بود. روش تحقيق توصيفي از نوع همبستگي انتخاب گرديد. جامعه آماري شامل كليه دانش آموزان متوسطه دوم شهر بيرجند به تعداد 1500 نفر (677 دختر، 823 پسر) است. نمونه آماري بر اساس جدول مورگان، شامل 306 نفر به روش نمونه گيري تصادفي طبقه اي(138 دختر، 168 پسر) قرار گرفت. ابزار اندازه گيري پژوهش پرسشنامه مهارت پرسشگري حيدري (1392)،پرسشنامه خودشناسي انسجامي قرباني و همكاران (2008) و پرسشنامه خوش‌بيني تحصيلي اسچننموران و همكاران (2013) مي باشد. پايايي پرسشنامه ها از طريق ضريب آلفاي كرونباخ براي مهارت پرسشگري 73/0، پرسشنامه خودشناسي انسجامي 84/0 و پرسشنامه خوش‌بيني تحصيلي 93/0 به دست آمده است. داده هاي به دست آمده با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها نشان داد بين خودشناسي انسجامي با خوش بيني تحصيلي و مهارت پرسشگري دانش آموزان متوسطه دوم شهر بيرجند رابطه مثبت و معناداري در سطح 99درصد وجود دارد. بنابراين مي توان گفت خودشناسي انسجامي دانش آموز را براي رسيدن به هدف به تلاش وا دارد و ميتواند يك خود بالقوه را ايجاد كند كه آن خود بالقوه به نوبه‌ خود پوياييهايي و پيامدهاي مثبت ايجاد كند كه منجر به خوش بيني تحصيلي و مهارت پرسشگري دانش آموزان مي گردد.

فصل اول كليات پژوهش فصل دوم پيشينه پژوهش فصل سوم روش شناسي پژوهش فصل 5:بحث ونتيجه گيري

1403/10/08

1402/08/24

73961