پ.ا.ف.2876

The face of children and adolescents in Ferdowsi Shahnameh of the heroic and historical section

كارشناسي ارشد

ادبيات فارسي- زبان و ادبيات فارسي

پيام نور مركز كرج

1401

1401/11/09

عالي

114ص.

عابديها، حميد

شادآرام، عليرضا

102-113

Child , teenager , Shah nameh , Ferdowsi , social position

پ استاد راهنما مركز كرج

در زماني كه زبان عربي زبان رسمي در ايران بود و سرودن و نوشتن به زبان فارسي به دست فراموشي سپرده مي‌شد، حكيم طوس، فردوسي از نظم كاخي بلند بنا نهاد كه نه تنها پشتوانه زبان فارسي شد بلكه هويت از دست رفته ايران و ايراني را نيز به آن‌ها باز گرداند. فردوسي علاقه‌اي به افسانه ندارد، به همين دليل سعي نموده تا حد امكان آنچه كه در سروده‌هايش در شاهنامه استفاده نموده، برگرفته از واقعيت باشد. به همين دليل مي‌توان آن را منبعي قابل استناد براي تاريخ دانست. از سال 1990 ميلادي كه يونسكو آن را سال فردوسي نام‌گذاري نمود تا كنون، سالانه چندين مقاله و كتاب پژوهشي در خصوص شاهنامه ارائه مي‌گردد اما هنوزهم اين اثر گرانبها رازهاي نهفته‌اي درون خود دارد. يكي از اين رازهاي نهفته بررسي جايگاه و شرايط كودكان و نوجوانان شاهنامه است. تا كنون پژوهش‌هايي نيز در اين زمينه صورت گرفته بود اما همگي تنها چند كودك خاص را بررسي نموده و هيچ تحقيق جامعي در اين خصوص صورت نگرفته است. پژوهشگر به روش اكتشافي به بررسي اين موضوع پرداخته است. يافته‌هاي پژوهشگر نشان مي‌دهد كه در شاهنامه 33 كودك از بدو تولد و يا كمي پس از آن نام برده شده‌اند. كه 6 كودك در دوره اساطيري، 9 كودك در دوره پهلواني و 19 نفر در دوره تاريخي ذكر شده‌اند. تمامي اين كودكان از طبقه اشراف و بزرگان هستند. از ميان آنان تنها سه نفر دختر و مابقي پسر مي‌باشند. سرنوشت آنها تا سن بلوغ ايستا است و همگي شرايط مشابه در روند رشد دارند اما از دوران بلوغ كه از نظر فردوسي دوره رسيدن به كمال فكري و جسمي است، رفتارها و عملكردها متفاوت است. از نظر تربيتي اكثريت آن‌ها را افرادي به غير از پدر و مادر تربيت نموده‌اند. اين كودكان و نوجوانان، جايگاه و احترام ويژه اي به سبب كودك و نوجان بودن مشابه آنچه كه امروزه وجود دارد، نداشته و احترام آنها تنها به سبب نفشي است كه در آينده برعهده دارند.

73891