PHD 44

زبان و ادبيات فارسي , زبان و ادبيات فارسي

تهران , دانشگاه پيام نور , علوم انساني )مركزتحصيلات تكميلي (

1391

763ص .

همراه با لوح فشرده , كتابنامه

محمدي بدر،نرگس

سرمدي،مجيد,يزداني ،حسين

مبناي علم معاني تناسب سخن با مقتضاي اوضاع و احوال است، مواد علم معاني ساختار¬هاي نحوي است و منابع اين علم در هر زباني شاهكار¬هاي ادبي آن زبان مي¬باشد. شاهنامۀ فردوسي يكي از مهم¬ترين شاهكار¬هاي ادبيات فارسي است كه بررسي آن بر مبناي علم معاني براي كشف بخشي از اسرار بلاغي مختص زبان فارسي موضوع پژوهش حاضر است. در اين رساله سعي شده است با تأكيد بر نظريۀ نظم عبدالقاهر جرجاني و توجّه به برخي از نظريات مطرح در زبان¬شناسي براي معيار¬هاي اين علم دسته بندي نسبتاً تازه¬اي پيشنهاد شود و بر مبناي آنها شگردهاي بلاغي جديدي از متن شاهنامه كشف شود. براي اين كار تأكيد نگارنده بر داستان رستم و اسفنديار است ضمن آنكه در جاي جاي پژوهش شاهد مثال¬هايي از مواضع مختلف شاهنامۀ فردوسي ارائه كرده است. «واو مقابله» و «واو فوريت»، «معناي ضمني ايجاز»، «معناي ضمني اطناب»، «معناي ضمني اغراق» و سرانجام مطرح كردن مواردي مانند گفت¬و¬گو، انسجام و لحن در ابواب علم معاني از جمله مباحث تازه¬اي است كه در اين رساله مطرح شده¬ و با توجه به آنها اين نتيجه به دست آمده است كه بسياري از دلايل اثرگذاري¬ شاهنامه در گرو شگردهاي ويژۀ فردوسي در حوزۀ علم معاني است، شگرد¬هائي كه كشف و فهم آنها در دركِ مفاهيم حقيقي اين كتاب بسيار موثر است. واژگان كليدي: بلاغت، رستم و اسفنديار، شاهنامۀ فردوسي، علم معاني

كتابخانه مركزتحصيلات تكميلي

7376