LB 90 1400

كارشناسي ارشد

مديريت (M.A/M.Sc) گرايش: مديريت آموزشي

دانشگاه پيام نور مركز تبريز

1398

تابستان 1400

82 ص

عابدي، صمد

واحدي، مجيد

پژوهش حاضر به بررسي اثر بخشي بكارگيري روش تدريس يادگيري معكوس در بهينه سازي آموزش مجازي دانش آموزان دوره دوم ابتدايي شهر ستان بوكان پرداخته است. اين پژوهش از نوع شبه آزمايشي با طرح پيش آزمون پس آزمون با گروه كنترل برابر بوده است. جامعه آماري شامل تمامي دانش آموزان پايه دوم شهرستان بوكان در سال تحصيلي 1400-1399 مي باشد كه به صورت روش خوشه اي چند مرحله اي انتخاب شده اند. به اين ترتيب كه 30 دانش آموز پسر در گروه كنترل و 30 دانش آموز پسر در گروه آزمايش بودند. ملاك هاي ورود و خروج نمونه هاي اين تحقيق شامل، جنسيت، مقطع و پايه تحصيلي و دسترسي به رايانه، گوشي و چندرسانه اي ها بوده است. الگوي مورد استفاده در اين پژوهش جهت سنجش بهينه سازي مؤلفه هاي آموزش مجازي، الگوي چهار ستون يادگيري معكوس برگمن (2006) بوده است. مباني نظري و مطالعات گذشته ي اين تحقيق به شكل كتابخانه اي و اطلاعات مربوط به آزمون فرضيات با استفاده از روش ميداني و بوسيله پرسشنامه جمع آوري مي شود. براي گرد آوري اطلاعات مربوط به آزمون فرض ها از پرسشنامه ارزيابي كيفيت يادگيري دانش آموزان قبل و بعد از آموزش مجازي كه توسط رحماني آخكند(1389) تنظيم گرديده، استفاده كرده ايم. نهايتاً جهت تجزيه و تحليل داده هاي به دست آمده در بخش آمار توصيفي، با استفاده از داده هاي بدست آمده، خصوصيات جمعيت شناختي نمونه مورد بررسي در به صورت جدول ها و نمودارهاي آماري ارائه گرديد. در بخش آمار استنباطي، مشخص شد كه مؤلفه هاي محيط يادگيري انعطاف‌پذير، فرهنگ يادگيري، محتواي خودخواسته و مدرس حرفه اي توزيع نرمالي داشتند و از آزمون هاي پارامتريك و تحليل رگرسيون چندگانه براي آزمون فرضيه استفاده شد. نتايج پژوهش حاضر نشان داد، يادگيري معكوس در فضاي مجازي زماني اتفاق ميافتد كه دانش آموزان فرصت بيشتري براي تعاملات داشته و در فرآيند يادگيري درگير شوند. بنابراين در يك محيط فعال يادگيري مدرسان تسهيل كننده يادگيري هستند تا اينكه يادگيري را به فراگيران ديكته نمايند. واژه‌هاي كليدي: آموزش مجازي، يادگيري معكوس، بهينه سازي، دانش آموزان ابتدايي

73642