LB 82 1400

Investigating the Relationship between Knowledge Management and Employee Empowerment (Case Study: Tehran University of Medical Sciences)

كارشناسي ارشد

مديريت آموزشي

دانشگاه پيام نور مركز تبريز

1398

تيرماه 1400

95 ص

واحدي ، مجيد

اوجاقي،‌ناهيد

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه بين مديريت دانش و توانمندسازي كاركنان (مطالعه موردي: دانشگاه علوم پزشكي تهران) است. اين پژوهش ازلحاظ هدف كاربردي و ازنظر ماهيت توصيفي است. جامعه آماري اين پژوهش را كليه كاركنان و مديران ستادي شاغل در دانشگاه علوم پزشكي تهران به تعداد 750 نفر تشكيل مي‌دهند و از روش نمونه‌گيري طبقه‌اي استفاده‌شده است. حجم نمونه برآورد شده در اين پژوهش، بر اساس جدول مورگان معادل 250 نفر انتخاب گرديد. به‌منظور جمع‌آوري داده‌ها دو پرسشنامه استاندارد مديريت دانش نيومن وكونراد (1999) و توانمندسازي كاركنان اسپريتزر (1996) بكار گرفته شد. براي بررسي روايي ابزار گردآوري داده‌ها در اين پژوهش، از روش روايي صوري و براي تعيين پايايي آن از روش آلفاي كرونباخ استفاده شده است، اين ضريب براي متغير هاي مورد استفاده در اين پژوهش همگي بالاتر از 70 % هست كه نشان از مناسب بودن پايايي ابزار گردآوري اطلاعات دارد. همچنين در اين پژوهش به منظور آزمون فرضيه ها از روش آزمون هاي صريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه استفاده گرديده است. نتايج اين پژوهش نشان داد كه بين ابعاد مديريت دانش و توانمندسازي كاركنان (مطالعه موردي: دانشگاه علوم پزشكي تهران) رابطه معني داري وجود دارد. همچنين مقاديرBeta و سطح معناداري در آزمون رگرسيون چند گانه نشان داد كليه عوامل مديريت دانش بر توانمندسازي كاركنان موثرند و درتغييرات آن نقش دارند. ميزان Beta در خصوص ابعاد مديريت دانش كه شامل: خلق دانش، انتقال دانش، به كار گيري دانش و ذخيره دانش مي باشند، حاكي از آن است كه سهم نسبي اين ابعاد بر توانمندسازي كاركنان به ترتيب 246/0 ، 408/0 ، 145/0 و284/0 است . كه بيشترين و كمترين سهم و تاثير به ترتيب مربوط به مولفه هاي انتقال دانش و به كار گيري دانش مي باشد. واژگان كليدي: مديريت دانش ، توانمندسازي

73570