پ.ت.2836

The Effect of Aerobic Exercise During Life on Memory and IL-6 in The Hippocampus and Prefrontal Cortex of Mice with Truamatic Brain Injury

كارشناسي ارشد

فيزيولوژي وررزشي- فيزيولوژي ورزشي كاربردي

پيام نور كرج

1401

1401/11/10

عالي

66ص.

نقيبي، سعيد

شريعت زاده جنيدي، محمد

58-63

Aerobic exercis , memory , cytokine , interleukin-6 , hippocampus , brain trauma

پ استاد راهنما مركز كرج

شكل 2 - 1 پس از يك رويداد TBI، گلياهاي در حال استراحت از انواع مختلف به سرعت در فرآيندي كه به عنوان گليوز واكنشي شناخته مي شود، فعال مي شوند............................................................................. 16 شكل 2 - 2 IL-6 در التهاب، ايمني و بيماري........................................................................................... 18 شكل 2 - 3 L-6 نقش عمده اي در پاسخ مغز به آسيب دارد..................................................................... 21 شكل 5- 1 نفوذ سلولي پس از TBI............................................................................................................50 شكل 5- 2 منابع التهاب عصبي.....................................................................................................................52 چكيده هدف: آسيب تروماي مغزي (TBI) هنوز هم عامل اصلي مرگ و مير در افراد زير 45 سال در جهان است. هدف از انجام پژوهش حاضر، اثر تمرين ورزش هوازي در طول زندگي بر روي ميزان حافظه و سايتوكاين IL-6 در هيپوكامپ و پرفرونتال كورتكس موش هاي مبتلا به تروماي مغزي بود. روش‌شناسي پژوهش: اين مطالعه تجربي و از نوع بنيادي است. براي انجام اين پژوهش، 40 سر رتهاي آزمايشگاهي نر نژاد NMRI با سن تقريبي 20 روز و وزن 8 تا 9 گرم از انستيتو پاستور ايران تهيه و به چهار گروه غيرورزشي +mTBI ، گروه غير ورزشي، گروه ورزشي و گروه ورزشي+mTBI تقسيم بندي شدند. رتهاي از سن 28 روزگي تا سن 80 روزگي به مدت 8 هفته (56 روز) به انجام ورزش هوازي پرداختند. در انتهاي هفته هشتم پس از اتمام پروتكل ورزشي، القائ مدل تروماي مغزي باروش سقوط وزنه اجرا شد. 14 روز پس از القاي mTBI، رتها مورد سنجش حافظه از طريق تست تشخيص اشياء قرار گرفتند. سايتوكاينIL-6 در هيپوكامپ و پرفرونتال كورتكس به روش الايزا مورد بررسي قرار گرفت. پس از بررسي نرمال بودن دادهها از طريق آزمون شاپيرويلك و بررسي همگني واريانس‌هاي از طريق آزمون لون، از آناليز واريانس يك طرفه با آزمون تعقيبي توكي در سطح معنيداري 05/0 ≥P، با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 24 انجام شد. يافته‌ها: تمرين ورزشي هوازي بر روي حافظه موش هاي مبتلا به تروماي مغزي تاثير معناداري داشت (001/0=P). تمرين ورزشي هوازي بر روي سايتوكاين IL-6 در هيپوكامپ (005/0=P) و پرفرونتال كورتكس (001/0=P) موشهاي مبتلا به تروماي مغزي تاثير دارد. نتيجه‌گيري: آنچه از مكانيسم هاي اثر بخشي فعاليت بدني در طول زندگي بر IL-6 هيپوكامپ به نظر مي رسد شامل مكانيسم هاي اثر بخشي از طريق فعال كردن گيرنده TNF-α، از طريق عوامل نروتروفيك همچون BDNF و IGF-1 و عبور از سد خوني مغزي (تا التهاب ناشي از آن را در مغز كاهش دهد) است. اين اثر بخشي هم از طريق كاهش اثرات التهابي و هم در بهبود حافظه و شناخت اشياء ميتواند موثر باشد.

73419