0169(Aر)

Investigating the relationship between happiness and resilience with coronavirus Disease Anxiety In the nurses of Shahid Hasheminejad Hospital in Mashhad in 1400

كارشناسي ارشد

روانشناسي

فردوس

401-402

اركاني،ابراهيم

هدف از انجام اين پژوهش بررسي رابطه شادكامي و تاب‌آوري با اضطراب كرونا در پرستاران بود. روش تحقيق حاضر از نوع توصيفي-همبستگي بوده و از نظر نوع هدف، پژوهشي كاربردي است. جامعه آماري كليه پرستاران بيمارستان شهيد هاشمي نژاد مشهد در سال 1401 كه تعداد آن 550 نفر مي‌باشد. روش نمونه‌گيري در دسترس براي اين پژوهش انتخاب شد. تعداد 177 نمونه پرسشنامه‌هاي شادكامي آكسفورد (OHI) 1989، تاب‌آوري كونور و ديويدسون (2003)، اضطراب كرونا ويروس علي پور (1398) را تكميل نمودند. با حذف داده‌هاي پرت، اطلاعات 174 نمونه توسط SPSS نسخه 25 با آزمون‌هاي همبستگي پيرسون و رگرسيون گام‌به‌گام تحليل شد. نتايج آنواي مدل 2(865/68=(2،367)F؛0005/0 =P) نشان مي‌دهد؛ مقدار 041/0=2R به‌دست‌آمده، معني‌دار است بنابراين فرضيه اصلي تائيد گرديد؛ و مي‌توان اين‌چنين نتيجه‌گيري نمود كه شادكامي و تاب‌آوري مي‌تواند در كاهش اضطراب كرونا نقش معنادار داشته باشد. واژگان كليدي: شادكامي، تاب‌آوري، اضطراب كرونا، پرستاران

73411