پ.م.540

كارشناسي ارشد

مديريت دولتي - مديريت تحول

پيام نورشيراز

1398-99

1401/06/27

106ص.

موغلي ، عليرضا

كتابنامه:ص.105-100

اين پژوهش بر آن است ضمن شناخت امنيت رواني و ابعاد آن، به بررسي بر روي عملكرد شغلي با توجه به دو متغير ميانجي آوا و سكوت سازماني بپردازد. روش مورد استفاده در اين تحقيق، كه از نظر هدف كاربردي و از لحاظ ماهيت از نوع توصيفي – پيمايشي از نوع همبستگي هست. جامعه آماري اين پژوهش شامل 200 نفر از كاركنان سرپرستي بانك ملت شيراز تشكيل مي دهند. اطلاعات مورد نظر از طريق پرسشنامه به طور تصادفي از كاركنان گردآوري شد. در اين تحقيق براي تعيين حجم نمونه از فرمول كوكران استفاده شد كه مقدار آن برابر با 132 نفر محاسبه گرديد. با پخش پرسشنامه به اين تعداد در بين نمونه آماري، تعداد92 پرسشنامه عودت گرديد و اين تعداد نيز قابليت تحليل داشت. براي سنجيدن متغير عملكرد شغلي از پرسش نامه استاندارد پاترسون (1970)، براي سنجش امنيت رواني از پرسشنامه ادمونسون (1999)، براي سنجيدن متغير آواي سازماني از پرسشنامه ليانگ (2012) و در آخر براي سنجش متغير سكوت سازماني از پرسشنامه ون داين (2003) استفاده شد. پايايي پرسشنامه ها با استفاده از روش آلفاي كرونباخ محاسبه و تاييد گرديد. جهت تجزيه و تحليل آمار توصيفي و استنباطي داده هاي پژوهش به ترتيب از نرم افزارهاي Spss و Smart Pls با روش معادلات ساختاري استفاده شده است. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه فرضيه هاي اصلي تاثير امنيت رواني از طريق آواي سازماني بر عملكرد شغلي و تاثير امنيت رواني از طريق سكوت سازماني بر عملكرد شغلي تاثير مثبت و معنا داري دارد. با توجه به نتايج فرضيه هاي فرعي اين پژوهش، تاثير امنيت رواني بر عملكرد شغلي، تاثير امنيت رواني بر آواي سازماني، تاثير امنيت رواني بر سكوت سازماني، تاثير آواي سازماني بر عملكرد شغلي و در نهايت تاثير سكوت سازماني بر عملكرد شغلي معنا دار نشان داد.

73394