323

The effectiveness of cognitive-behavioral therapy based on mindfulness on emotion regulation, self-care and anxiety sensitivity in women with diabetes

كارشناسي ارشد

روانشناسي گرايش: روانشناسي عمومي

دانشگاه پيام نور مركز پاكدشت

1399

1402/03/29

عالي

104ص. جدول و نمودار

آگاه هريس،‌مژگان

75-79

The effectiveness of cognitive-behavioral therapy based on mindfulness on emotion regulation, self-care and anxiety sensitivity in women with diabetes

دانشگاه پيام نور مركز پاكدشت

هدف: ديابت شايعترين بيماري ناشي از اختلالات متابوليسمي است. بيماري ديابت همانند هر بيماري مزمن و ناتوان‌كننده ديگر، فرد مبتلا را با مشكلاتي مواجه مي‌سازد كه درنتيجه‌ آن، تمامي جوانب زندگي روزمره فرد تحت تأثير قرار مي‌گيرد. لذا هدف اثربخشي درمان شناختي-رفتاري مبتني بر ذهنآگاهي بر تنظيم هيجان، خودمراقبتي و حساسيت اضطرابي در زنان مبتلا به ديابت بود. روش كار: پژوهش نيمهآزمايشي با طرح پيشآزمون-پسآزمون و با گروه كنترل بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه زنان مبتلا به ديابت مراجعه كننده به كلينيك تخصصي ديابت مركز درماني حضرت فاطمه زهرا(س) شهر ري در سال 1401 بود، كه از بين آنها با روش نمونه‌گيري بر اساس نمونه‌گيري هدفمند انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايشي 20 نفره و يك گروه كنترل 20 نفري در گروه‌هاي آزمايش و كنترل جايگزين شدند. براي جمع آوري اطلاعات از پرسشنامه تنظيم شناختي و پرسشنامه مراقبت از خود و حساسيت اضطرابي استفاده شد. دادهها در دو سطح آمار توصيفي (فراواني، درصد، ميانگين و انحراف معيار) و استنباطي (آزمون پيشفرض آمار پارامتريك و آناليز كوواريانس) با نرم افزار آماري SPSS نسخه 23 انجام شد. براي گروه آزمايش 8 جلسه هفتگي (هر جلسه 60 دقيقه) برنامه درمان شناختي-رفتاري مبتني بر ذهنآگاهي اجرا شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه در مرحله پسآزمون بين ميانگين نمره تنظيم هيجان و رفتار خود مراقبتي دو گروه آزمايش و كنترل تفاوت معناداري وجود داشت(05/0> p) يعني نمره تنظيم هيجان و رفتار خود مراقبتي افراد گروه آزمايش بعد از مداخله در مقايسه با گروه كنترل بهبود يافته است. نتايج تحليل كوواريانس نشان داد كه در مرحله پسآزمون بين ميانگين حساسيت اضطرابي افراد دو گروه آزمايش و كنترل تفاوت معناداري وجود داشت(05/0> p) يعني نمره حساسيت اضطرابي افراد گروه آزمايش بعد از مداخله در مقايسه با گروه كنترل بهبود يافته است. نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج، برنامه درمان شناختي-رفتاري مبتني بر ذهنآگاهي بر تنظيم هيجان، رفتارهاي خودمراقبتي و حساسيت اضطرابي زنان مبتلا به ديابت موثر بود، لذا مي¬توان از آن به عنوان روش درماني مكمل در كنار روش‌هاي پزشكي در راستاي ارتقاي وضعيت روانشناختي (افزايش تنظيم هيجان، رفتارهاي خودمراقبتي و كاهش حساسيت اضطرابي) زنان بيمار مبتلا به ديابت استفاده نمود.

1402/06/21

عبدالهي،‌مريم

73314