25011پ

A Study of Lyrical Terms in Amir Moazi Divan

كارشناسي ارشد

زبان وادبيات فارسي

دانشگاه پيام نور مركز تهران جنوب

1399-1400

1402/04/12

عالي

144ص

يزداني، حسين

كوپا، فاطمه

137-142ص

Amir Moazi, lyrical literature, terms, Persian poetry, Seljuk era.

تهران جنوب

شعر غنايي، گسترده¬ترين افق معنايي در شعر فارسي است كه به بيان احساسات و عواطف شخصي پرداخته استكه طيف وسيعي از معاني و مضامين شاعرانه رابه خوداختصاص مي¬دهد.موضوعاتي كه در ادب فارسي حوزة شعر غنايي را تشكيل مي¬دهد عبارت است از: عشق، جواني، تا پيري،مرگ، غم، شادي و.... حتي مي‌توان گفت كه داستان¬هايمنظوم ادب فارسي هم در مقولۀ شعر غنايي قرار مي¬گيرد. به همين جهت، نگارنده در اين تحقيق به روش توصيفي –تحليلي به بررسي مضامين و اصطلاحات غنايي در اشعار امير معزي پرداخته است. هدف از ارائه اين تحقيق، بررسي مضامين و اصطلاحات غنايي در اشعار امير معزي مي¬باشد. برمبناي نتايج اين جستار، غناي واژگاني اشعار معزي كه جامع ميان ادب عرب و فارسي است، در كمتر ديواني ديده مي¬شود و عبارات و اصطلاحات به كار رفته در شعر وي نشان دهنده ذهني سليم و طبعي سرشار است كه ازميان اصطلاحات غنايي، اصطلاحاتي همچون عشق و شراب و مدح پادشاهان در اشعار اميرمعزي بيش‌تركاربرد دارد، همچنين، اشعار او از بسياري از ويژگي‌هاي محتوايي و صوري ادبيات غنايي، همچون: وصف طبيعت، توصيف معشوق، مدح سلاطين، مرثيه، لغز، تبريك و تهنيت، استفاده از جملات اظهاري و تعجبي ، طرح سؤالات بسيار بدون درخواست جواب و... برخوردار است.

1402/06/07

73197