24984پ

The relationship between quality of life with social anxiety and attachment style mediated by self-compassion for 25-45 year olds in Tehran

كارشناسي ارشد

روانشناسي عمومي

دانشگاه پيام نور مركز تهران جنوب

1399-1400

1401/06/21

عالي

116ص

گلستاني بخت، طاهره

95-105ص

quality of life, social anxiety,attachment style, self compassion

تهران جنوب

هدف از پژوهش حاضر بررسي رابطه ي كيفيت زندگي با اضطراب اجتماعي و سبك دلبستگي با ميانجي گري شفقت به خود بود. روش اجرا توصيفي-همبستگي از نوع معادلات ساختاري بود.جامعه آماري را تمامي افراد 25 تا 45 سال مناطق 22 گانه شهر تهران در سال 1400-1401 تشكيل دادند.نمونه آماريتعداد384 نفربر اساس جدول كرجسي و مورگاندر نظر گرفته شدكه تعداد 437 نفربهصورتمجازيدرپژوهششركتكردند. داده‌هايپژوهشبااستفادهازپرسشنامه‌هاي كيفيت زندگي سازمان بهداشت جهاني، اضطراب اجتماعي ليبوويتز، سبك دلبستگي هازن و شيور و شفقت به خود نف جمعآوريودرنهايتداده‌هاي 384 نفر كه قابليت تحليل داشتباكمكنرمافزارهاي20SPSSو24AMOSتحليلشد.نتايجمدليابيمعادلاتساختاريبيانگرتائيدبرازشمدلفرضيپژوهشبود. نتايجنشاندادكه سبك دلبستگي اجتنابي به صورت منفي و معنادار كيفيت زندگي را پيش بيني مي كند و متغيراضطراباجتماعيداراياثرمنفيومستقيموازراهميانجيمتغيرشفقتبهخودداراياثرمنفيوغيرمستقيميبركيفيتزندگيداشتودرنهايتمتغيرميانجيشفقتبهخودنيزداراياثرمثبتومستقيمومتوسطيبرمتغيركيفيتزندگيداشت. طبق يافته ها دلبستگي اجتنابي و اضطراب اجتماعي سبب كاهش ابعاد مختلف كيفيت زندگي و شفقت به خود به عنوان متغير واسطه منجر به افزايش كيفيت زندگي مي گردد.سبك دلبستگي ايمن به واسطه شفقت به خود سبب افزايش كيفيت زندگي مي شود.

1402/06/04

73143