Bf252

ارشد

روانشناسي تربيتي

پيام نور بوشهر

خرداد ماه 1401

1401/4/11

خيلي خوب

100ص

محمدي يوسف نژاد،دكتر سيد يونس

اسلمي ،دكتر محبوبه

79-84ص

اين پژوهش با هدف اصلي بررسي رابطه خودآگاهي و مهارت¬هاي اجتماعي با افسردگي در نوجوانان دختر مقطع متوسطه دوم شهر خورموج انجام شده است. روش انجام آن از نوع همبستگي بوده و نمونه آن شامل 152 نفر از دانش¬آموزان است براي جمع¬آوري اطلاعات از سه پرسشنامه خودآگاهي (SCS) فنيگستين، شير و باس (1975) كه سه خرده مقياس خودآگاهي خصوصي و خودآگاهي عمومي و اضطراب اجتماعي را مي¬سنجد، پرسشنامه مهارت¬هاي هاي اجتماعي TISS ايندربيتنزن و فوستر(1992) و پرسشنامه افسردگي بك فرم بلند ( 1978) استفاده شده¬است. از شاخصهاي آمار توصيفي شامل ميانگين، فراواني، درصد و انحراف معيار و تحليل رگرسيون يك وچند متغيره از طريق نرم¬افزار SPSS نسخه 26 جهت تحليل داده¬ها استفاده شد. نتايج حاصل از تحليل داده¬ها حاكي از اين بود كه: ازبين مقياس خودآگاهي و خرده مقياس¬هاي خودآگاهي خصوصي با افسردگي رابطه معنا¬داري نبوداما بين خودآگاهي عمومي و اضطراب اجتماعي با افسردگي در سطح 0.01 ( 01/0> p ) به ترتيب رابطه معنا دار منفي ومثبت معنا دار وجود داشت و مقياس مهارت¬هاي اجتماعي با افسردگي در سطح 0.01 ( 01/0< p ) رابطه معنا داري داشتند كه اين رابطه با ضريب همبستگي 0.33- به صورت منفي بود.همچنين بين مقياس خودآگاهي و خرده مقياس خودآگاهي خصوصي با مهارت¬هاي اجتماعي رابطه معنا داري وجود نداشت اما بين خرده مقياس خودآگاهي عمومي و اضطراب اجتماعي با مهارت¬هاي اجتماعي رابطه منفي معنا دار وجود داشت كه از اين بين اضطراب اجتماعي با نسبت معني داري =12.32, p<0.000 f2,149 ). وپيش¬بيني 14 درصد از متغير ملاك افسردگي بهترين پيش¬بيني كننده براي افسردگي بود و بعداز آن به ترتيب مقياس مهارت¬هاي اجتماعي و خودآگاهي عمومي تاثير¬گذار بودند اما خودآگاهي خصوصي نقشي در پيش¬بيني افسردگي نداشت البته در اين مورد با توجه به جامعه آماري بايد با احتياط تر عمل كرد

فصل اول :كليات طرح تحقيق ،فصل دوم: ادبيات و پيشينه تحقيق ،فصل سوم : روش شناسي تحقيق ،فصل چهارم: تجزيه و تحليل داده¬ها (يافته¬هاي تحقيق) ،فصل پنجم: بحث و نتيجه¬گيري و پيشنهادها

72681