1119 پ

كارشناسي ارشد

برنامه ريزي درسي

دانشگاه پيام نور دامغان

1402

دكتر سكينه جعفري

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه ساختاري بين يادگيري مشاركتي با دستاوردهاي تحصيلي دانش آموزان با ميانجيگري تعامل معلم و دانش‌آموز بوده است. روش پژوهش همبستگي با رويكرد مدل‌سازي معادلات ساختاري بود. جامعه آماري پژوهش حاضر تمام دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر سميرم (1301 نفر) بودند. با توجه به جدول مورگان بر اساس نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي (دختر و پسر) تعداد 302 نفر دانش‌آموز انتخاب شدند.. ابزار اندازه‌گيري سه پرسشنامه تعامل دو طرفه معلم و دانش آموزان هرناندز و همكاران (2016)، پرسشنامه دستاوردهاي تحصيلي جعفري (1393) و پرسشنامه يادگيري مشاركتي مدل چو و باولي (2006) بود. جهت تعيين پايايي پرسشنامه‌ها از ضريب آلفاي كرونباخ استفاده گرديد، كه بر اين اساس ضريب پايايي پرسشنامه تعامل دو طرفه معلم و دانش آموزان 88/0 و دستاوردهاي تحصيلي 77/0 و يادگيري مشاركتي 80/0 به دست آمد. داده¬هاي به دست آمده با استفاده از معادلات ساختاري با نرم افزار pls مورد تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها نشان داد يادگيري مشاركتي با ميانجي‌گري تعامل معلم و دانش‌آموز بر دستاوردهاي تحصيلي دانش آموزان اثر غيرمستقيم دارد. همچنين يادگيري مشاركتي بر تعامل معلم و دانش‌آموز و دستاوردهاي تحصيلي اثر دارد، تعامل معلم و دانش‌آموز بر دستاوردهاي تحصيلي دانش آموزان اثر دارد.

72661