32HD

A comparative study of examples of social justice from Imam Khomeini's point of view with Nahj al-Balagha

كارشناسي ارشد

مديريت دولتي گرايش توسعه منابع انساني

دانشگاه پيام نور مركز مراغه

زمستان 1401

دكتر امير عباس نصيري

دكتر اسفنديار فرج وند

چكيده پژوهش حاضر با موضوع: «بررسي تطبيقي مصاديق عدالت اجتماعي از ديدگاه امام خميني (ره) و نهج البلاغه»است و هدف اصلي تحقيق قياس عدالت اجتماعي از منظر امام خميني(ره) و نهج البلاغه است. اين پژوهش از نظر هدف نظري و از نظر شيوه گرده آوري داده ها توصيفي از نوع تحليلي است. نتيجه پژوهش حاضر، با توجه به بررسي عدالت اجتماعي از ديدگاه نهج البلاغه و امام خميني حكايت از آن دارد كه: ديدگاه هاي امام خميني نيز نشات گرفته از سيره امام علي (ع) بوده و ادامه دهنده راه وي مي باشد. در انديشه هاي امام علي(ع) و حضرت امام خميني عدالت و قسط نه يك غايت فردي، گروهي، طبقه اي يا مكتب خاص است بلكه يك غايت انساني است لذا در همه زمان ها و مكان ها و براي همه آدميان مطرح است. عدالت خواهي امري بشري و فطري است. اين روح پرنشاط و شاداب بشري مي تواند محيطي برخوردار از رفاه و آسايش و امنيت و معنويات را براي مردم فراهم آورده و جايي براي ظلم و ستم در هيچ نقطه اي از جهان و در هيچ زماني از زماني ها و براي هيچ گروهي از گروه هاي بشري و براي هيچ فردي از افراد بشري باقي نگذارد. امام خميني تحقق عدالت و قسط را چه در نفس و وجود فرد و چه در درون جامعه بشري يك تكليف فطري و الهي و انساني مي داند كه هر فردي از افراد جامعه نسبت به انجام آن مسئول است. فطرت انساني دليل اصلي براي پذيرش عدالت طبق ديدگاه دو مكتب مي باشد كه عدل منطبق نظام هستي است و جوياي آن گرديده و آن را مي پذيرد. امام خميني و نهج البلاغه عدالت و پايه هاي آن را ابتدا در وجود آدمي به طور كامل تبين كرده وسپس آن را به جامعه و اركان آن تسري مي دهد. كلمات كليدي: عدالت اجتماعي، اسلام، قرارداد اجتماعي، امام خميني،نهج البلاغه

72580