-
شماره راهنما
پ.ت.2786
-
پديد آورنده
طايفه، آزاده
-
عنوان
تاثير ورزش شنا و داروي ماينوسايكلين پس از عفونت دوران كودكي بر روي رفتارهاي اجتماعي و سطح اينترلوكين 6 در هيپوكامپ و پرفرونتال كورتكس موش هاي نژاد NMRI
-
عنوان به انگليسي
The effect of swimming exercise and minocycline drug after childhood infection on Social behaviors and interleukin 6 levels hippocampus and prefrontal cortex of NMRI rats
-
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
-
رشته تحصيلي
فيزيولوژي ورزشي
-
محل تحصيل
پيام نور كرج
-
سال تحصيل
1401
-
تاريخ دفاع
1401/09/26
-
وضعيت پايان نامه
خوب
-
مشخصات ظاهري
109ص.
-
استاد راهنما
نقيبي، سعيد
-
استاد مشاور
شريعت زاده جنيدي، محمد
-
كتابنامه
96-108
-
توصيفگر فارسي
ورزش شنا , ماينوسايكلين , افسردگي , كورتيكوسترون
-
توصيفگر لاتين
Swimming , Minocycline , Depression , Corticosterone
-
شناسه هاي افزوده
پ استاد راهنما مركز كرج
-
چكيده
مقدمه و هدف: مطالعات باليني و تجربي نشان داده اند كه فعاليت جسماني سلامت مغز و عملكرد شناختي را از طريق آزادسازي فاكتورهاي رشد عصبي و افرايش توليد و ساخت نورون ها، كاهش التهاب در مغز و همچنين افزايش كارايي سيناپسي بهبود مي بخشد. همچنين مطالعات اخير نشان داده اند كه فعاليت ورزشي هوازي و نيز داروي ماينوسايكلين اثرات مفيدي بر اختلالات شناختي و رفتاري دارد. هدف از پژوهش حاضر مطالعه تاثير ورزش شنا و داروي ماينوسايكلين پس از عفونت دوران كودكي بر روي رفتارهاي اجتماعي و اينترلوكين 6 در موش هاي نژاد NMRI بود.
روش كار: تعداد 50 سر موش هاي نوزاد نر در اين مطالعه پس از بدنيا آمدن، در پنج گروه ده تايي بصورت تصادفي گروه بندي شده و در گروه كنترل، سالين و در چهار گروه ديگر عفونت با تزريق ليپولي ساكاريد (LPS) در آنها القا شد. چهار گروه ديگر شامل گروه LPS، گروه تمرين ورزشي + LPS، گروه ماينوسايكلين + LPS و گروه تمرين ورزشي+ ماينوسايكلين + LPS بود. موش ها در نوجواني ورزش شنا داروي ماينوسايكلين دريافت كردند. تمرين ورزشي شامل چهار هفته و پنج بار در هفته بصورت شناي اجباري با زمان پيش رونده از ده تا 30 دقيقه بود. حيوانات به مدت دو هفته به صورت صفاقي داروي ماينوسايكلين را با دوز 20 ميلي گرم بر كيلوگرم دريافت كردند. پس از آن، در بزرگسالي سطح رفتارهاي اجتماعي با تست سنجش رفتارهاي اجتماعي (Social interaction test) و سطح اينترلوكين 6 با خونگيري از هيپوكامپ و پرفرونتال كورتكس حيوانات با روش الايزا بررسي شد. نتايج با استفاده از نرم افزار SPSS-26 مورد تجزيه و تحليل واريانس يك طرفه با سطح معني داري كمتر از 05/0 قرار گرفت.
يافته ها: يافته هاي تحقيق حاضر نشان داد كه فعاليت بدني و داروي ماينوسايكلين موجب تغيير معنادار در رفتارهاي اجتماعي و اينترلوكين 6 در گروه¬هاي مورد مطالعه نشد اما در گروه تركيبي فعاليت بدني و داروي ماينوسايكلين موجب تغيير معنادار در رفتارهاي اجتماعي و اينترلوكين 6 در بافت هيپوكمپ و قشر پرفرونتال شد.
نتيجه گيري: نتيجه گيري تحقيق حاضر نشان مي دهد كه تمرين ورزشي تاثير بسزايي بر بهبود رفتارهاي اجتماعي كاهش سايتوكاين پيش التهابي IL-6 در هيپوكمپ و قشر پرفرونتال موش هاي نر با القاي عفونت و التهاب در سيستم عصبي مركزي دارد و نتايج اين تحقيق مي تواند به رفتارهاي اجتماعي و عملكرد بهتر سيستم ايمني كمك نمايد.
-
شماره ركورد
72541
-
لينک به اين مدرک :