-
شماره راهنما
191 مديريت
-
پديد آورنده
ناصري پورتكلو، ميترا
-
عنوان
بررسي عوامل بازدارنده تمايل به جابهجايي كاركنان در سازمان تامين اجتماعي شهرستان سيرجان
-
عنوان به انگليسي
Investigating the inhibiting factors of employees' willingness to move in the social security organization of Sirjan city
-
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
-
رشته تحصيلي
مديريت دولتي گرايش: طراحي سازمان هاي دولتي
-
محل تحصيل
دانشگاه پيام نور واحد سيرجان
-
سال تحصيل
1400
-
تاريخ دفاع
1400/11/02
-
وضعيت پايان نامه
خيلي خوب
-
مشخصات ظاهري
67ص.
-
استاد راهنما
فتحي زاده، عليرضا
-
استاد مشاور
ضابطي، معين
-
توصيفگر فارسي
جا به جايي شغلي، حمايت سازماني، پاداش مادي، توسعه شغلي، حجم كاري.
-
چكيده
گردش كاركنان يكي از مسائل مهم مديريت منابع انساني بوده است و در شيوه هاي مديريت سازمان ريشه دوانده است. تحقيقات انجام شده نشان داده اند سازمان هايي كه در آن ها كاركنان شايسته، مرخصي مي روند خيلي زود با وقفه در عملكردهاي آن سازمان مواجه خواهند شد. در عصر رقابت پذيري، يك سازمان نمي تواند شرايط از دست دادن منابع انساني آينده نگر را تحمل كند.گردش كاركنان تنها از دست دادن سرمايه انساني يك سازمان نيست، بلكه از دست دادن دانش نهادي سازمان مي باشد. به اين معنا كه وقتي كارمندي يك سازمان را ترك مي كند، دانش نامشهود را كه از سازمان آموخته است در سازمان نيز از بين مي رود. بنابراين، هدف از اين تحقيق بررسي عوامل بازدارنده تمايل به جا به جايي كاركنان در سازمان تامين اجتماعي شهرستان سيرجان مي باشد. اين پژوهش با نحوه گردآوري اطلاعات، توصيفي-همبستگي و از نظر هدف كاربردي مي باشد. جامعه آماري شامل كليه كاركنان سازمان تامين اجتماعي شهرستان سيرجان مي باشد؛ حجم نمونه در اين پژوهش با توجه به محدود بودن جامعه آماري شامل كليه كاركنان سازمان تامين اجتماعي شهرستان سيرجان كه 98 نفر هستند مي باشد.. ابزار اندازه گيري چهار پرسشنامه شامل پرسشنامه هاي استاندارد شده جا به جايي شغلي: پرسشنامه لارسون (1996)، حمايت سازماني: باهر و رنچ(1958)، كندي و دايم(2010)، باس و آووليو(2000)، پرسشنامه پاداش مادي: كندي و دايم(2010)، پرسشنامه توسعه شغلي: باهر و رنچ(1958)، و حجم كاري: كندي و دايم(2010) كه پايايي اين پرسشنامه ها به ترتيب همه بيشتر از 0.6 مي باشد. همچنين، جهت تعيين روايي پرسشنامه، ابزار مورد نظر در اختيار اساتيد و صاحب نظران ذيربط قرار داده شد. درنهايت، بر اساس نتايج تحقيق مي توان بيان كرد كه توسعه شغلي بر جا به جايي شغلي تأثير معناداري دارد. ضريب مسير آن برابر 0.622- است. رابطه دوم مربوط به متغيرهاي حمايت سازماني بر جا به جايي شغلي مي باشد. ضريب مسير آن برابر 0.611- است. رابطه سوم بيان كرد كه پاداش مادي بر جا به جايي شغلي تأثير معناداري دارد. ضريب مسير آن برابر 0.534- است. و در نهايت حجم كاري 0.498 از واريانس متغير وابسته يعني جابجايي شغلي را تبيين كرد كه مقدار سطح معني داري مربوط به رابطه اين دو متغير 0.000 است كه مقداري كمتر از 0.05 بوده و در نتيجه بيان ميكند كه اين رابطه با اطمينان 95 درصد مورد تأييد است.
-
شماره ركورد
72333
-
لينک به اين مدرک :