چكيده
موضوع پژوهش حاضر،ارزشيابي كيفيت و ميزان رضايت دانش آموزان دبيرستاني منطقه 6 تهران از آموزش هاي مجازي در دوران كرونا در سال تحصيلي1400-1399 ميباشد. روش اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر شيوه گردآوري داده ها؛ توصيفي از نوع پيمايشي است. در تحقيق حاضر از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شده و پرسشنامه ها به صورت الكترونيكي ميان دانش آموزان دبيرستاني منطقه 6 تهران توزيع شد و تعداد 355 دانش آموز، پرسشنامه اين پژوهش را تكميل نمودند. روش نمونهگيري در اين تحقيق به روش سهميه اي است و از هر مدرسه و از هر جنس به تعداد متوازن برحسب تعداد دانش آموزان هر مدرسه نمونه گيري شد. براي بررسي آمار توصيفي از ميانگين و انحراف معيار و واريانس استفاده شد و براي آزمون استنباطي از رگرسيون و t استفاده شده است.
نتايج و يافته هاي تحقيق نيز حاكي از آن است كه بين متغير جنسيت و ميزان رضايت مندي دانش آموزان رابطه معني داري وجود دارد و افراد در جنسيتهاي مختلف(دختران و پسران)به لحاظ ميزان رضايت مندي تفاوت معني داري با يكديگر دارند. همچنين نوع مدارس نيز بر ميزان رضايت مندي افراد تاثير مستقيمي داشته و در مدارس مختلف به لحاظ رضايتمندي تفاوت معني داري بين افراد، مشاهده شده است. در نهايت اينكه يافتههاي تحقيق نشان داد، پايگاهاقتصادي و اجتماعي خانواده دانش آموزان، تاثيري در ميزان رضايت مندي آنها نداشته و اين متغيرها رابطه معنيداري نداشتهاند.
