2511

Investigating the effect of emotion regulation on academic self-handicapping and procrastination of students with the mediation of academic self-efficacy

كارشناسي ارشد

علوم تربيتي گرايش برنامه ريزي درسي

زرين شهر

1399

1401/11/17

دكتر اعظم بختياري دكتر احمد موذني

emotion regulation , self-disability , self-efficacy , procrastination

هدف از انجام تحقيق حاضر بررسي تاثير تنظيم هيجان بر خودناتوان سازي تحصيلي و اهمال كاري دانش آموزان با ميانجي گري خودكارآمدي تحصيلي بود. تحقيق حاضر از لحاظ هدف كاربردي و از لحاظ روش از دسته تحقيقات توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش كليه دانش آموزان مشغول به تحصيل در دوره دوم متوسطه ناحيه 3 شهر اصفهان بود. اين تعداد 7450 نفر بود. حجم نمونه در تحقيق حاضر بر اساس جدول مورگان محاسبه شد. بر اين اساس حجم نمونه آماري 365 نفر بود. روش نمونه گيري در پژوهش حاضر به صورت تصادفي ساده صورت گرفت. در تحقيق حاضر براي تحليل داده¬هاي كمي حاصل از پرسشنامه از آزمون¬هاي آماري استفاده شد. با توجه به اينكه ابزار گردآوري پرسشنامه است و در پژوهش سعي بر آن است تاثير متغيرها به صورت همزمان بر متغير وابسته بررسي گردد يا به عبارتي مدل را در حالت كلي برازش شود از تكنيك مدل سازي معادلات ساختاري براي تحليل داده¬ها استفاده شد. براي تحليل داده¬ها از نرم افزار spss و Smart PLS استفاده گرديد. بررسي مدل ساختاري نشان داد كه ضريب مسير بين تنظيم هيجان و خودناتوان سازي تحصيلي دانش آموزان با ميانجي گري خودكارآمدي برابر با 70/0 است. بدين معني كه خودكارآمدي در رابطه بين تنظيم هيجان و خودناتوان سازي نقش ميانجي دارد. همچنين ضريب مسير بين تنظيم هيجان و خودناتوان سازي تحصيلي دانش آموزان با ميانجي گري خودكارآمدي برابر با 634/0 است لذا ميانجي گري خودكارآمدي در رابطه بين تنظيم هيجان و خودناتوان سازي تاييد گرديد. بر اساس يافته هاي تحقيق حاضر پيشنهاد مي شود دوره هاي آموزشي براي معلمان جهت اهميت تنظيم هيجان و خودكارآمدي تدارك ديده شود.

72181