BF mah / 372

Determining the effectiveness of cooperative learning model on self-directed learning (self-management, willingness to learn and self-control)

كارشناسي ارشد

روانشناسي عمومي

دانشگاه پيام نور مركز مهاباد

1399-1402

1402/2/10

خوب

145 ص.

نوراله خليل زاده

ندارد

چكيده پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي الگوي يادگيري مشاركتي بر يادگيري خودراهبر و مولفه هاي آن انجام پذيرفت. اين مطالعه از نوع مطالعات نيمه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون - پس‌آزمون و گروه كنترل بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه دانش‌آموزان پسر پايه ششم ابتدايي شهر مهاباد در سال تحصيلي 02-1401 بودند. از ميان اعضاي جامعه با روش نمونه گيري تصادفي ساده 60 نفر انتخاب و بصورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل گمارش شدند(30 نفر براي هر گروه). شركت كنندگان دو گروه در مراحل پيش و پس‌آزمون مقياس يادگيري خودراهبر (2001) (SDL) را تكميل و در اين اثناء آزمودني‌هاي گروه آزمايش طي 24 جلسه 45 دقيقه‌اي با استفاده از الگوي يادگيري مشاركتي به روش جيگساو (2006) تحت آموزش قرار گرفتند. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از تحليل كوواريانس در برنامه SPSS انجام گرفت. تحليل داده‌ها نشان داد كه استفاده از الگوي يادگيري مشاركتي منجر به تفاوت معني‌دار بين نتايج پيش آزمون و پس آزمون گروه آزمايشي در متغير يادگيري خودراهبر و مولفه هاي آن بود. با توجه به نتايج بدست آمده مي‌توان مطرح كرد كه الگوي يادگيري مشاركتي بر يادگيري خودراهبر دانش‌آموزان مؤثر بوده و منجر به افزايش نمرات يادگيري خودراهبر و مؤلفه‌هاي آن شامل خودكنترلي، خودمديريتي و رغبت براي يادگيري در گروه آزمايش شده است و لذا فرضيه هاي پژوهش مورد تاييد قرار گرفت. در پايان پيشنهاد هاي عملي و پژوهشي جهت بهره مندي پژوهشگران و ذينفعان از نتايج اين پژوهش ارائه گرديد. كليدواژه‌ها: الگوي يادگيري مشاركتي، يادگيري خودراهبر، دانش‌آموزان

1402/2/20

مينو عظيمي

72125