پ.م.507

كارشناسي ارشد

مديريت دولتي-توسعه منابع انساني

پيام نور شيراز

1397-98

1400/04/14

132ص.

احمدي،مهرداد

كتابنامه:ص.119-101

تاب‌آوري پرستاران نقش مهمي در غلبه بر چالش‌هايي كه پرستاران اغلب در زمان بحران با آن روبرو مي‌شوند، دارد. هدف اين پژوهش شناسايي و اولويت‌بندي عوامل مؤثر بر تاب‌آوري پرستاران در زمان بحران كرونا بود. روش پژوهش حاضر تركيبي (كيفي، كمي) بود. در گام اول پس از جست‌وجو در پايگاه‌هاي اطلاعاتي داخلي، در فاصلة زماني 1395 تا اواخر 1399 و پايگاه‌هاي اطلاعاتي خارجي در فاصلة زمـاني 2015 تا اوايل 2021، تعداد 721 مقاله در حوزة تاب‌آوري پرستاران ارزيابي و در نهايت 117 مقاله، كـه عوامل موثر بر تاب‌آوري پرستاران را بررسي كرده بودند، به روش هدفمند، انتخاب و وارد مرحله تحليل شدند. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از روش فراتركيب و كدگذاري به كمك نرم‌افزار مكس‌كيودا استفاده شد. پايايي كدهاي استخراج شده با كمك ضريب كاپاي كوهن سنجيده شد. در گام دوم پژوهش جهت اولويت‌بندي مولفه‌هاي شناسايي شده، از رويكرد تحليل سلسله مراتب فازي با رويكرد تحليل توسعه‌اي ‌چانگ به كمك نرم افزار SPSS استفاده شد و نرخ ناسازگاري پرسشنامه طراحي شده توسط پژوهشگر به كمك روش گوس و بوچر بررسي شد. پس از تحليل يافته‌هاي محققان قبلي و تركيب نتايج حاصله، تعداد 2 بعد، 4 مقوله،12 زير مقوله، 43 مفهوم و 332 كد شناسايي و به كمك روش FAHP اولويت‌بندي شدند. اين پژوهش عوامل موثر براي افزايش سطح تاب‌آوري در ميان پرستاران ايراني در زمان بحران كرونا را شناسايي و اولويت‌بندي نمود. اين عوامل شامل دو بعد داخلي و خارجي، 4 مقوله عوامل محافظت‌كننده شخصي، عوامل محافظت‌كننده آينده، عوامل محافظت‌كننده اجتماعي و عوامل محافظت‌كننده حرفه‌اي و همچنين 12 زير مقوله مي‌باشد، كه بعد داخلي تاثير بيشتري نسبت به بعد خارجي بر تاب‌آوري پرستاران دارد.

71958