پ.ر.و.52

كارشناسي ارشد

روانشناسي

پيام نور شيراز

1397-98

1400/08/22

93ص.

تابع بردبار،فاطمه

اسماعيلي،معصومه

كتابنامه:ص.78-71

هدف از انجام اين پژوهش مقايسه تصوير بدن، ترس از ارزيابي منفي و انگيزه تاييد در ورزشكاران بدنساز و افراد غير ورزشكار بود. جامعه¬ي آماري اين پژوهش از دو بخش تشكيل شده است. بخش اول كليه ورزشكاران بدنساز مشغول به ورزش در همه باشگاه¬هاي بدنسازي شهر لار در سه ماهه چهارم سال 1399 در سنين بين 18 تا 30 سال اعم از دختر و پسر بودند. بخش دوم كليه مردم غير ورزشكار ساكن در شهر لار در همان بازه زماني بودند. نمونه آماري بر اساس تعداد گروه اول با توجه به طرح پژوهشي 2 گروه 100 نفري و در مجموع 200 نفر بودند. افراد نمونه در گروه اول با استفاده از روش نمونه گيري طبقه¬اي نسبي با طبقه¬بندي ورزشكاران بر اساس باشگاه ورزشي، و افراد گروه دوم به تعداد افراد گروه اول و بصورت هدفمند و با توجه به همگني از لحاظ ويژگي هاي دموگرافيك گروه اول انتخاب شد. جهت گردآوري اطلاعات در اين پژوهش از پرسشنامه هاي تصوير بدن وينستد و جاندا (1985)، پرسشنامه ترس از ارزيابي منفي لري (1983) و پرسشنامه انگيزه تاييد تريپاتي و تريپاتي (1997) استفاده شد. يافته هاي پژوهش نشان داد بين تصوير بدن در ورزشكاران بدنساز و افراد غير ورزشكار تفاوت وجود دارد و با توجه به ميانگين¬هاي گزارش شده نمرات تصوير بدن در ورزشكاران بدنساز بيشتر از افراد غير ورزشكار است (01/0 < p). همچنين بين ترس از ارزيابي منفي در ورزشكاران بدنساز و افراد غير ورزشكار تفاوت وجود دارد و نمرات ترس از ارزيابي منفي در افراد غير ورزشكار بيشتر از ورزشكاران بدنساز است (01/0< p). نهايتا انگيزه تاييد در ورزشكاران بدنساز و افراد غير ورزشكار تفاوت وجود دارد و انگيزه تاييد در ورزشكاران بدنساز بيشتر از افراد غير ورزشكار است (01/0 < p). از نتايج اين پژوهش مي¬توان در راستاي بهبود سطح تصوير بدن، ترس از ارزيابي منفي و انگيزه تاييد در بين افراد ورزشكار و غير ورزشكار استفاده كرد.

71952