پ.ع.ت.2738

Investigating the Relationship between Job Motivation and Social Self-efficacy with the Job Satisfaction of Teachers, Taking into Account the Mediator of Burnout (Case Study: Teachers of High Schools in District 5 of Tehran)

كارشناسي ارشد

علوم تربيتي- آموزش و بهسازي منابع انساني

پيام نور كرج

1401

1401/04/11

بسيار خوب

108ص.

ديبا واجاري، طلعت

دهقاندار، محمد

89-97

Job Motivation , Social Self-efficacy , Job Satisfaction , Burnout

پ استاد راهنما مركز كرج

هدف پژوهش حاضر، بررسي رابطه بين انگيزش شغلي و خودكارآمدي اجتماعي با رضايت شغلي معلمان با در نظر گرفتن متغير ميانجي فرسودگي شغلي بوده است. پژوهش حاضر به لحاظ هدف كاربردي، از نظر ماهيت و روش توصيفي همبستگي بوده است. جامعه آماري اين پژوهش كليه معلمان دبيرستان‌هاي منطقه 5 تهران 5326 نفر بوده است. روش نمونه‌گيري به صورت خوشه‌اي- تصادفي بوده است. حجم نمونه در اين تحقيق از طريق فرمول كوكران 359 نفر از معلمان دبيرستان‌هاي منطقه 5 تهران در سال تحصيلي 1400-1401 بوده است. براي گردآوري داده‌ها از پرسشنامه‌هاي رضايت شغلي مينه‌سوتا (1997)، انگيزش شغلي رايت (2004)، خودكارآمدي اجتماعي شوآرتزر و جروسلم (1995) و فرسودگي شغلي مسلش و جكسون (1985) استفاده شده است. براي تحليل داده‌ها از آزمون‌هاي توصيفي و آزمون‌هاي تحليلي: همبستگي، تحليل عاملي و برازش مدل از نرم‌افزارهاي اس‌پي‌اس‌اس و ليزرل استفاده شده است. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد انگيزش شغلي بر رضايت شغلي معلمان تاثير مثبت و معناداري دارد، خودكارآمدي اجتماعي بر رضايت شغلي معلمان تاثير مثبت و معناداري دارد، فرسودگي شغلي بر رابطه بين انگيزش شغلي و رضايت شغلي معلمان تاثير منفي و معناداري دارد و فرسودگي شغلي بر رابطه بين خودكارآمدي اجتماعي و رضايت شغلي معلمان تاثير منفي و معناداري دارد.

71761