BF‌mah / 362

Explain the mediating role of self-directed learning in the relationship between metacognitive beliefs and academic procrastination of high school students

كارشناسي ارشد

روانشناسي تربيتي

دانشگاه پيام نور مركز مهاباد

1399-1401

1401/10/26

خوب

130 ص.

سيما عليزاده

ندارد

چكيده هدف اين پژوهش تبيين نقش واسطه¬اي يادگيري خودراهبر در رابطه بين باورهاي فراشناختي و اهمالكاري تحصيلي دانش¬آموزان متوسطه دوم بود. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي و جامعه آماري نيز كليه دانش آموزان متوسطه دوم شهر مياندوآب به تعداد 6100 نفر بود كه از بين آنان با استفاده از جدول مورگان تعداد 361 نفر به شيوه نمونه گيري خوشه‌اي انتخاب گرديد. ابزار گردآوري داده¬ها پرسشنامه¬هاي استاندارد شده باورهاي فراشناخت ولز و همكاران (2004)، يادگيري خودراهبر گاگيلمينو (1977) و اهمالكاري تحصيلي سولومون و رودوبلوم (1989) بود. روايي (محتوا و سازه) و پايايي (ضريب آلفاي كرونباخ) پرسشنامه‌ها حاكي از آن بودند كه ابزارهاي اندازه‌گيري از روايي و پايايي خوبي برخوردار هستند. نتايج حاصل از آزمون فرضيه‌ها توسط نرم‌افزار spssو pls و با استفاده از آزمون‌هاي همبستگي و مدليابي معادلات ساختاري نشان داد كه يادگيري خودراهبر در رابطه بين باورهاي فراشناختي و اهمال كاري تحصيلي نقش معنا داري دارد. در ادامه نتايج نتايج نشان داد كه رابطه سه مولفه باورها مثبت در مورد نگراني(04/0-)، اعتماد شناختي(05/0-) و خودآگاهي شناختي(07/0-) با اهمال كاري تحصيلي و با نقش ميانجي يادگيري خودراهبر منفي و معني¬دار است و رابطه دو مولفه باورهاي منفي در مورد كنترل ناپذيري(04/0) و خطر افكار و نياز به كنترل افكار(09/0) با با اهمال كاري تحصيلي و با نقش ميانجي يادگيري خودراهبر مثبت و معني¬دار است. در نهايت نتايج نشان داد يادگيري خود راهبر با اهمالكاري تحصيلي رابطه منفي و معني¬دار دارد(05/0-). بنابراين مي‌توان با تقويت باورهاي فراشناخت مثبت در دانش آموزان و به تبع آن افزايش يادگير خودراهبر زمينه كاهش اهمالكاري تحصيلي در آنان را نيز فراهم نمود. واژگان كليدي: باورهاي فراشناخت، يادگيري خودراهبر، اهمالكاري تحصيلي، دانش آموزان.

1402/1/31

مينو عظيمي

71732