pir69

Investigation of deviance from norms in Diwan Hilali Joghtai

ارشد

زبان و ادبيات فارسي»

پيام نور بوشهر

دي ماه 1401

1401/10/21

خيلي خوب

57ص

نادر شريفي ،دكتر محمد

جاهد جاه ،دكتر عباس

54-55 ص

فرماليسم، هنجارگريزي، قاعده افزايي، قاعدهكاهي، هلالي جغتايي، ديوان.

مرز ميان زبان گفتار و زبان شعر، شكل برخورد گوينده يا شاعر با واژهها و نيز كاركرد و برخورد واژهها با يكديگر است؛ زيرا اگر ميان واژهها برخوردي نباشد، شعر بهوجود نميآيد. بديهي است كيفيت برخورد شاعر با واژهها باعث برجستهسازي و هنجارگريزي زبان او ميشود. درهرحال، انحراف و خروج از زبان معيار، باعث آشناييزدايي و برجستهسازي و بهتبع آن، جلبتوجه مخاطب ميشود. صورتگرايان روسي و بعداً پيروان مكتب پراگ عقيده داشتند كه زبان ادبي عدول از زبان معيار است. هنجارگريزي درواقع نوعي استفادة زباني بهمنظور برجستهسازي است. در اين پژوهش نگارنده درصدد است تا به هنجارگريزي در ديوان هلالي جغتايي بپردازد. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه هلالي جغتايي از ميان انواع هنجارگريزي توجه بيشتري به هنجارگريزي معنايي داشته كه شامل تشبيه، استعاره، كنايه و پارادوكس ميشود. و در بحث قاعدهافزايي توجه وي منوط به توازن آوايي ناقص يعني كاربرد بسيار فراوان انواع جناس ميباشد

فصل اول: مقدمه و كليات ،فصل دوم: تعاريف و مفاهيم ،فصل سوم: بررسي هنجار گريزي در ديوان هلالي جغتايي .،فصل چهارم: نتيجه گيري

71569