-
شماره راهنما
24885پ
-
پديد آورنده
دروديان تفرشي مقدم، نرگس
-
عنوان
بررسي تطبيقي طبيعت گرايي و مضامين اجتماعي در اشعار سهراب سپهري و خليل مطران
-
عنوان به انگليسي
Comparative study of naturalism and social themes in Poems by Sohrab Sepehri and Khalil Matran
-
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
-
رشته تحصيلي
رشته ادبيات عرب
-
محل تحصيل
دانشگاه تهران مركزتهران-جنوب
-
سال تحصيل
1399-1400
-
تاريخ دفاع
1401/11/10
-
وضعيت پايان نامه
عالي
-
مشخصات ظاهري
124ص
-
استاد راهنما
حديدي قمبواني، حسين
-
استاد مشاور
جليلي، زهرا
-
كتابنامه
117-121ص
-
توصيفگر فارسي
سهراب سپهري، خليل مطران، طبيعت گرايي، مضامين اجتماعي
-
توصيفگر لاتين
Sohrab Sepehri, Khalil Matran, naturalism, social themes
-
شناسه هاي افزوده
تهران جنوب
-
چكيده
طبيعت گرايي و مضامين اجتماعي ﻫﻤﻮاره محل ﺗﺎﺧﺖ و ﺗﺎز ﺷﺎﻋﺮان ﺑﻮده اﺳﺖ. از ﻣﻴﺎن ﺷﺎﻋﺮان ﻣﻌﺎﺻﺮ بررسي آثار «سهراب سپهري» در ادبيات فارسي و «خليل مطران» در ادبيات عربي در زمينه طبيعتگرايي و مضامين اجتماعي موضوع پژوهش حاضر را تشكيل ميدهد. طبيعتگرايي مشخصه بارز شعر سهراب سپهري و خليل مطران است .اوﺿﺎع ﻧﺎﺑﺴﺎﻣﺎن ﺳﻴﺎﺳﻲ و اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ و اﺣﺴﺎس ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ، از ﺟﻤﻠﻪ ﻋﻮاﻣﻠﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ دو ﺷﺎﻋﺮ را ﺑﻪ داﻣﻦ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻛﺸﺎﻧﺪه اﺳﺖ. در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن ﺑﻬﺮه سهراب سپهري از طبيعت بيشتر است و طبيعت در اشعار مطران بيشتر براي نماد جهت بيات مشكلات و اعتراض عليه مسائل سياسي و اجتماعي استفاده شده است. ﭘﺪﻳﺪهﻫﺎي ﻣﺸﺘﺮﻛﻲ از ﻃﺒﻴﻌﺖ در اﺷﻌﺎر ﻫﺮ دو ﺷﺎﻋﺮ وجود دارد. از ﺟﻤﻠﻪ ﺗﺼﻮﻳﺮ ﺣﻴﻮان، ﮔﻞ و گياه، ﺷﺐ و ... ﻛﻪ ﺧﻮد داراي وﺟﻮه اﺷﺘﺮاك و ﺗﻔﺎوت ﻫﺎﻳﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻫﺮﻛﺪام در ﻋﺎﻟﻢ ﺧﻴﺎل ﺷﺎﻋﺮاﻧﻪ، از اﻳﻦ پديدهﻫﺎي ﻃﺒﻴﻌﻲ، ﻧﻤﺎدي ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ اﺣﺴﺎﺳﺎت دروﻧﻲ ﺧﻮد ﺧﻠﻖ ﻧﻤﻮدهاﻧﺪ. در مورد مضامين اجتماعي بررسي رها نشان ميدهد كه خليل مطران بيشتر به درد و رنج مردم و مسائل اجتماعي پرداخته است در صورتي كه نگاه سهراب سپهري به مسائل اجتماعي، نگاهي كلي و جهاني است و كمتر به دغدغه مردم زمان خود به جزيي پرداخته است.
-
تاريخ نمايه سازي
1401/12/13
-
شماره ركورد
71340
-
لينک به اين مدرک :