2491

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

دانشگاه پيام نور مركز زرين شهر

1398

زمستان1401

دكتر زهرا آقابابايي

دكتر زهرا نصر اصفهاني

نسخه‌هاي خطي، نماد مكتوبِ پيشينۀ علمي، فرهنگي و تاريخي يك ملّت است كه مي‌تواند دست‌مايۀ بسياري از پژوهش‌هاي علمي و تاريخي و همچنين شناخت تاريخِ علمي و فرهنگي و تحولات اجتماعي و سياسيِ بسياري از مناطق ايران و تحليل و بررسي تاريخ رشد و تكامل خط، تذهيب، كاغذ، تجليد و... در ايران باشد. تصحيح متون كهن ادب فارسي به ويژه متون طراز اول، نخستين و مهمترين گام در احياي اين آثار است. از جمله اين متون، ديوان انوري شاعر نامدار سدۀ ششم است كه يكي از مهمترين اسناد تاريخ زبان فارسي به حساب مي‌آيد. با ورود مباحث علمي به آثار شاعراني مانند انوري، فهم برخي ابيات و اشعار براي كساني كه از اين علوم چندان اطلاعي نداشتند، دشوار بود؛ از اين رو در كنار شرح‌نويسي و حاشيه بر كتب علوم بلاغي، شرح مشكلات ديوان برخي شعرا از جمله انوري ضروري مي‌نمود. نخستين كسي كه به شرح ديوان انوري روي آورد «محمد‌بن‌داوود‌ علوي شادي‌آبادي»، از فضلاي هند است كه در نيمه دوم قرن نهم و اوايل قرن دهم هجري در هند مي‌زيسته است و به امر «ناصرالدّين خلجي» جهت فهم و دريافت آسان مردم، ابيات مشكل ديوان انوري را براي اولين بار در تاريخ ادب فارسي شرح كرده است. در اين پژوهش علاوه بر تصحيح قياسي بخش قصايدِ نسخۀ نويافته‌اي از شرح شادي‌آبادي، معرفي اجمالي شارح و شرح وي، همچنين ويژگي‌ها و امتيازات اين شرح نسبت به ديگر شروح شادي‌آبادي، مورد بررسي قرار خواهد گرفت.

1401/12/6

71256