2374

كارشناسي ارشد

رشته روانشناسي (M.A) گرايش عمومي

دانشگاه پيام نور زرين شهر

1395

تير ماه 1397

مريم قرباني

اعظم صالحي

هدف از پژوهش حاضر بررسي اثر بخشي زوج درماني هيجان¬مدار بر صميميت زناشويي، اسنادهاي ارتباطي و پردازش هيجاني زوجين ناسازگار است. بدين منظور طي يك طرح نيمه آزمايشي پيشآزمون_پسآزمون با گروه كنترل، از بين كليهي زوجين ناسازگار مراجعه كننده به كلينيك روانشناختي نداي راه زندگي شهر اصفهان در سال 1397، 30 نفر كه ملاكهاي ورود در مطالعه را دارا بودند، به صورت در دسترس انتخاب و سپس با گمارش تصادفي در 2 گروه 15 نفري (يك گروه آزمايشي و يك گروه كنترل) تقسيم شدند. گروه آزمايشي به مدت 8 جلسهي 2 ساعته تحت مداخله قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامهي صميميت باگاروزي(MIQN،2001)، پرسشنامه اسنادهاي ارتباطي (RAM) و پرسشنامه پردازش هيجاني باكر بود. دادهها با استفاده از روش كوواريانس و در محيط برنامه 21_SPSS تجزيه و تحليل شدند. نتايج نشان داد كه بين دو گروه آزمايش و كنترل از لحاظ مؤلفههاي صميميت زناشويي، اسنادهاي ارتباطي و پردازش هيجاني تفاوت معناداري وجود دارد (P<0/01). بنابراين از اين پژوهش ميتوان نتيجه گرفت كه آموزش زوج درماني هيجان مدار بر صميميت زناشويي، اسنادهاي ارتباطي و پردازش هيجاني تأثير داشته است، به گونهاي كه صميميت زناشويي را افزايش و اسنادهاي ارتباطي منفي و پردازش هيجاني منفي را در زوجين ناسازگار كاهش داده است. در همين راستا آموزش زوج درماني هيجان مدار جهت كمك به بهبود و سازگاري بهتر زوجين قابل توصيه است.

1401/12/3

71224